Proces (2010)

Eén van de sterkste delen uit de ONS reeks.

Wat te doen als de moordenaar met de eer gaat strijken, als je hem keer op keer zijn verhaal laat doen? In iedere scène is tussen de twee de spanning te snijden en zorgt het nauw gekaderd camerawerk voor een claustrofobische sfeer.

En uitstekend spel van Ward Weemhoff, die de laatste tijd alleen maar als gevangenisganger lijkt te worden gecast.

4*

Een verschrikkelijk pijnlijk verhaal over twee mensen die hun leven weer proberen op te pakken. De akelige stiltes en het elkaar niet in de ogen kunnen kijken maakten de haat die Karina ten opzichte van Aron voelt en zijn schuldgevoel ten opzichte van haar, voelbaar.

Karina lijkt te hopen dat ze, door Arom deel te laten nemen aan haar lezingen, antwoorden krijgt, waardoor ze verder met haar leven kan. Echter komen die antwoorden er nooit. Het is immers zo zinloos als dat het leek. Ook Aron vindt niet wat hij zoekt. In tegenstelling tot wat hij wil bereiken door mee te werken aan de lezingen, ziet hij de afschuw van Karina naar hem toe alleen maar groter worden. Wat hij heeft gedaan valt nooit meer goed te maken.

De afstand tussen Karina en Aron wordt alleen maar groter als blijkt dat juist Aron respect krijgt voor het feit dat hij zijn verhaal vertelt.

Tijdens de film heb ik regelmatig op de klok gekeken om te zien hoe lang hij nog zou duren. Dit niet omdat de film niet goed was, maar omdat de pijn letterlijk voelbaar was. Mooi dat niet alles werd uitgelegd, want de beelden zeiden meer dan genoeg.