Lo Scapolo (1955)

Hij heeft echt bestaan : lo scapolo...en wel in de hoedanigheid van Alberto Sordi, nooit getrouwd in 82, 5 jaar. Later vooral te zien als ongelukkig gehuwde loser, in zijn jonge jaren echter geknipt en getypecast als vrijgezel met een goed geweten. In die devoot katholieke jaren echter moest de vrijgezel vroeg of laat wel de kriebels krijgen natuurlijk.

Zo ook hier in een film van auteur Pietrangeli- die jullie ook kennen van Adua e le compagne- die nooit internationaal is doorgebroken als e.g. vergelijkbare grootheden als Risi of Monicelli, kreeg die kans ook niet echt want hij haalde de 50 niet eens. Scenaristen waren niet de minsten : Continenza, Maccari- die jullie ook kennen van the good the bad and the ugly...- en ene Ettore Scola. Je kunt trouwens aan alles merken dat het scenario hier werd gehinderd door de katholieke censuur, zie de abrupte cut als de ongetrouwde Sordi en al even ongetrouwde stewardess Milo op het punt staan de koffer in te duiken en zie ook het ambigue slot, het allerlaatste shot dan.

Duidelijk een film uit vervlogen tijden- ja duh- maar ik bedoel eentje die ons een blik toont op een sexuele en gezinsmoraal zoals die in deze contreien goddank al een tijdje dood en begraven is, al beginnen bepaalde groepen zich steeds vervelender te roeren...voorbeeldje : die Milo is dus stewardess en scharrel van Sordi, maar ze mag als stewardess niet getrouwd zijn ! Sorry feministes,maar hier betekent dit dat ze liever trouwt dan werkt en wat van de wereld ziet...het verhaal neemt echter een andere richting.

Het is bovenal echter een Sordi show waarin hij practisch de volle speelduur in beeld is en steeds meer last krijgt van contracelibataire oprispingen, wordt geconfronteerd met de realiteit na een babbeltje met medevrijgezel Nino Manfredi, die overigens nog geen 10 minuten in beeld is.

Ook niet in beeld is de door sommige bronnen vermelde Podesta, en Lisi heeft niet meer dan een cameo, net als Abbe Lane die hier zichzelf speelt en een diegetisch muzikaal optreden verzorgt. Belangrijker blijkt de Zwitserse Fischer te zijn, die jullie ook kennen uit le amiche. Curieus : in deze Spaanse co- productie ook een rol voor de grote Fernan Gomez met wiens bruiloft de film begint, gedubd uiteraard en verder weinig in beeld.

Vooral geschikt voor de Sordi tifosi, de goede man won voor zijn rol hier dan ook een NDA als beste protagonist. Deze nu wat belegen film is bij mijn weten niet uitgebracht op DVD met anderstalige onderschriften, en vermoedelijk te stoffig voor fansubs. Wie heeft dit toendertijd gezien ?