Tian Liang Zhi Qian (2016)

Leuk leuk leuk.

Matt Wu zet zich een keer achter de camera. Jonge regisseur die er duidelijk zin in heeft om er wat van te maken. Het resultaat is redelijk voorspelbaar. Niet de meest solide film, vooral de reis langs een aantal genres voelt wat vreemd aan, maar dankzij een hoop filmisch plezier valt het amper op.

Visueel in ieder geval uitmuntend. Charlie Lam is geen onbekende (Isabella oa) maar laat hier nog maar eens zien dat hij tot heel wat in staat is. De soundtrack is een soort van To-light (quirky en wat onkarakteristiek) en zowel Kwok als Yang voelen zich wonderwel thuis in hun rol.

Hong Kong misdaad, het gokwereldje, prostitutie, romantiek, om dan uiteindelijk te eindigen met drama. Het lijkt wel een hutsepot van groot-China themas, zo voelt het ook op bepaalde momenten, met iets te weinig lijn misschien, maar wie niet halstarrig vast blijft houden aan de nood een solide plot voorgeschoteld te krijgen, ziet toch vooral een regisseur met enorm potentieel.

Erg leuke film dit, dat Wu er hopelijk nog meer mag maken.

4.0* en een uitgebreide review

Een aardige film, die er ook nog eens mooi gestileerd uitziet, al is het niet zo overweldigend als de film die ik gisteren zag (See You Tomorrow), waardoor ik niet stijl achterover sla van de stijl. Nochtans is het degelijk en zeker een stuk fraaier dan de doorsnee film.

Verhaaltje gaat inderdaad alle kanten uit en weet grotendeels te vermaken. Misschien is de autorit met blinddoek wel het hoogtepunt. Deed me een beetje denken aan een soortgelijke motorrit in Nerve, die toevallig ook z'n wereldwijde premiere in juli 2016 had. Het einde is nogal dramatisch en had wat mij betreft niet gehoeven. Geeft de film toch een andere nasmaak waarvan ik niet helemaal overtuigd ben.

Niettemin een prettige kijkervaring. 3,5*.

Zwalkende film met twee gezichten. Van een bitter verhaal over een gokverslaafde evolueert de film in een melodramatisch tweede deel, waarin de voorgeschiedenis uit de doeken wordt gedaan. Aaron Kwok zet een geloofwaardige gokker neer, maar het hoertje van Zishan Yang komt nauwelijks uit de verf.
Onderhond verwijst in zijn commentaar terloops naar Yi Sa Bui Lai [Isabella] (2006). Toeval of niet, maar ik moest bij het bekijken van deze film onbewust aan die film denken, omdat bij mij ergens halverwege de film het (achter bezien onjuiste) vermoeden rees dat we te maken hadden met een vader-dochter relatie.. Overigens vind ik Isabella een veel betere film.