Change Pas de Main (1975)

Klassieker van auteur Vecchiali, u ongetwijfeld gekend als producent van jullie geliefde Eustache en als buddy van het NV kringetje rondom de CDC, waarvoor hij zelf ook schreef. Echt doorgebroken is ie ondanks aardig wat films nooit, en een household name als zijn buddy auteurs is deze gay- auteur nog steeds niet.

Moeilijk om op dit werkje een etiket te plakken, een feministiese lesbo noir in travestie/porno komedie dekt misschien nog het meest de lading. Klinkt geweldig, aangezien ik een liefhebber van noir en nog meer van lesboporno ben, maar dat laatste komt omdat ik weet dat de zgn. lesbo's in dykeporn in feite straight/bi chicks zijn die worden betaald om te doen alsof ze potten zijn, zonder zich als zodanig te hoeven uitdossen. De actrices hier hebben echter duidelijk POT op hun voorhoofd geschreven, de stekeltjes, tuinbroeken, kistjes of motorpakken ontbraken nog net maar veel scheelde het niet.

Vecchiali poogde hier een soort combi van Demyeske camp, godARTiaanse genre deconstructie en Bressoniaanse vervreemding in mekaar te knutselen, maar daarvoor had noch hijzelf nog zijn team het vereiste niveau, leek wel in mekaar gezet door een stel "echte"porno regulars.

Bovendien ligt de typische seventies feministies boodschap er een beetje te dik bovenop, ondanks de pogingen het luchtig te houden. De cast moest dus zo Brechtiaans'/Bressoniaans overkomen als mogelijk, maar het resultaat was eerder een hybride tussen vervreemding en knullig amateurisme, muv natuurlijk Howard Vernon, arthouse-porno icoon in trouwens slechts een bijrolletje.

En dan nu de porn : goed voor minstens een derde van de speelduur, grotendeels hardcore in z-w en op 16 mm, zgn. geprojecteerd op een doek en opgenomen in het snuff circuit ook nog ! Klinkt wederom geweldig, maar we schrijven 1975 , lichaamshaar was een geschenk van moedertje natuur, en bovendien POV lesbo/gay, zoals maar al te duidelijk te zien is. Je zou er impotent van worden...

De begeleidende score- een soort tango-eske- was wel aanstekelijk.

Meesterwerkje ? Wij dachten van niet !

Film begint met een fellatio scene in zwart wit via een projector en de man in kwestie lijkt hem maar niet hard te krijgen verder inderdaad vele bizarre scenes maar totaal geen goede film.

Geen idee waar ik eigenlijk naar heb zitten kijken. Was dit een thriller? Een film noir? Een pornofilm? Een parodie op iets? Een buurthuistheater? Voor dat laatste zou het nog wel wat handen op elkaar krijgen. Vooral het bemachtigen van die rare hoeden van de dames en die glimmende klapperpistolen zal nog wel een klus geweest zijn.

Verhaal waar geen touw aan vast te knopen valt. Een mevrouw (ze heet bourgois, dus burger, ha ha ha) maakt kans om minister te worden maar ze wordt gechanteerd met de pornofilms van haar zoon, die aan z'n gerief komt door meisjes te vermoorden en omdat dat een glanzende carrière in de weg staat huurt ze een lesbische privé-detective in die zo ongeveer in een beerput valt van het OAS verleden (Algerijnse burgeroorlog) van meneer Bourgois, want die leeft ook nog. Wie het snapt krijgt een vliegtuig.

Er zit veel bloot in de film, ook hardcore. Maar op de een of andere manier verzandt dat ook in de grote brei die de regisseur er van gebrouwen heeft zodat het alleen maar vervelend is in plaats van sexy. Het feministische element, waar pippo il buffone op doelt heb ik niet kunnen ontdekken. Maar dat is niet erg, denk ik. Het is al een hele knappe prestatie dat ik dit wangedrocht heb uitgekeken, vind ik.