Un Par de Asesinos (1971)

Er bestonden in 71 bijna geen andere meer : buddy spaghetti komedies ...klinkt in dit geval erger dan het is, dit is meer de humor van IBIBIC- zij het van een minder niveau allicht- dan die van Trinita. Eerder luchtig dan kluchtig dus. Buitendien hebben we als 1 van de buddies genrecoryfee Garko, die in vele versies gemakshalve Sartana werd gedoopt, in sommige dan weer Santana of zelfs- godbeterhet- Sabata. Spoletini/ Bogart mag hier opdraven als zijn sidekick Marcos, die echter evenveel screentime en aandacht krijgt als zijn befaamdere collega.

In het begin al snappen we dat dit niet geheel serieus zal worden als we zien hoe de 2 tijdens een cabin siege achteloos een potje poker zitten te spelen, de winnaar mag ontsnappen. Dat is Garko, zijn compaan weet later te ontkomen aan de strop dankzij deputy Huerta. Dit wordt het gekende begin van de zoektocht naar 100000 dollar, die de 2 voor de film afhandig werden gemaakt door de Burton gang , onder wie we Baldasare aantreffen.

Wat volgt is een zoveelste variatie op een Odyssee light door vijandelijk gebied vol monsters en gevaren, die de helden dankzij een superieure intelligentie en vooral schietvaardigheden tot- mogen we aannemen- een goed einde zullen brengen, al weet je het nooit. De 2 krijgen namelijk vrouwelijk gezelschap in de hoedanigheid van Maria- Silva , 3 is family en buitendien verstoort zo'n wijfje het vertrouwde naar gay erotiek neigende evenwicht tussen de 2 buddies, zoals we zullen zien.

Dit betekent allemaal niet dat we hier getracteerd zouden worden op taartgevechten of chases te onderbroek, de bodycount is wel degelijk hoog genoeg en we treffen ook figuren aan zoals we die kennen uit de serieuzere genrefilms, zoals de sadistische door Mejuto geleide Kirby gang, een stel extreem gewelddadige spiegepaten die hun boosheid serieus bedrijven. Het slot leek een vervolg te suggereren, kwam er in deze rolverdeling dacht ik niet van.

Pluspunt bovendien is dat deze productie werd geschoten op heilige grond in Almeria, altijd een meerwaarde. Ook de score van Giombini met ironische titlesong was prima.

Hoewel geen grandioos meesterwerk toch aangenaam amusement in hoog tempo voor de genreliefhebbers, helaas is de meest toegankelijke Duitse DVD OOP, Er is wel nog de Italiaanse zonder onderschriften.

Deze vrijdagmiddag eindelijk zitten kijken, nadat ik bij een eerdere poging is slaap was gevallen.

Redelijk flauwe niet serieus te nemen Spaghetti western met Garko en Spoletini als behoorlijk goed duo, wat samen maar ook tegen elkaar de nodige snoodaards moet verslaan om aan een zak met geld te komen en halverwege weet ook de bekoorlijke Maria Silva zich bij hen te voegen.

Film kent behoorlijke vaart, maar verhaaltje (of wat daarvoor door moet gaan) wordt uiterst rommelig van de hak op tak verteld en weet zonder nauwelijks enige spanningsboog niet erg te boeien.

Echt zo'n film waarbij ik mij afvraag of ik dit überhaupt eigenlijk allemaal wel moet aanschaffen, want de kans dat ik dit ooit nog eens wil kijken is vrijwel nihil.

Typische score met telkens terugkerend aanstekelijk hoofdthema.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.