The Wild and Wonderful Whites of West Virginia (2009)

Asociale aapjes.

Na de enigszins intrigerende docu 'Dancing Outlaw' en de 'autobiografische' film 'White Lightening', wordt de 'white trash' familie White opnieuw onder de loep genomen. Met uiteraard Jesco als de pater familias. Jesco, de dansende hillbilly en zoon van de beroemde dansende vader. Inmiddels is de zoon zijn vader voorbij geschoten. Qua PR. Berucht is hij. Hij rookt nog net geen crack tijdens het dansen, maar verder is het lichtend voorbeeld voor de rest van de familie gewoon een van hen. Snuivend, slikkend en zuipend met de broek op half zeven. Steevast stoned op het podium, waar hij op countrymuziek zijn befaamde dansjes doet. Laat countrylegende Hank Williams het maar niet horen. Alhoewel. Zijn kleinzoon vindt het echter prachtig en begeleidt Jesco maar al te graag muzikaal met zijn vunzige teksten.

Hank Williams de derde volgde zijn opa op in de muziek, als prominent lid van de punkband Assjack. Het kan dan ook geen toeval zijn dat Johnny Knoxville van Jackass een producersrol op zich nam met betrekking tot deze docu. Docu? Wel Johnny heeft waarschijnlijk eerst zijn scrotum aan een cactus onderworpen, daarna een waterpijp gevuld met pis opgerookt, waarop de familie hem gelijk een lijntje aanbood. Zo moet het wel haast zijn gegaan. En dat MTV-programma vol zelfkastijding kenden ze nog wel van televisie. De TV-ster hoefde hoogstwaarschijnlijk nog maar een klein zetje te geven en er kon gefilmd worden zonder allerlei moeilijk gedoe. En gefilmd werd er. Alle familieleden storten hun hart uit en moeders vertellen hoeveel pillen ze slikken samen met hun kinderen. Pillen poppen met pubers.

Een film waar de Amerikaanse Kinderbescherming steil van achterover zou moeten slaan is het wel geworden. Want hier wordt de gekheid voor het oog van de camera de strot ingeduwd van de kindertjes. Met een cokelepel, want ook daarmee kun je pap lepelen. Kindertjes verwekt door zaad vermengt met amfetaminen. Wonend in een zwangere, maar doorrookte buik vol hallucinogenen. En dus kwam je al verslaafd ter wereld. En dus is op je tiende een peukje doen slechts kattekwaad. Ook als je hem stiekem vult met oma's marihuana. Die blowt zich zelf toch helemaal suf en weet dus überhaupt niet of ze iets mist. Tsja. Hier valt geen pedagoog meer mee lastig te vallen. Het kwaad is al geschied. En dus registreren Johnny en zijn vriend. Alles. Tot op het toilet. Waarschijnlijk de familiaire freaks voedend met een fooi voor spraakwater.

Niemand confronteert de mensen met hun gedrag. Stel dat ze een pistool op je trekken? Het zou zomaar kunnen. Deze familie is knettergek. En bewapend. Dus waarom niet? Een van de mannen doet zelfs een verhaal over zijn neefje die hem bijna vermoordde. Zo doen ze dat die Whites. Als je niet luisteren wil moet je sterven. Of op zijn minst klappen krijgen. Als kijker val je van de ene in de andere verbazing tijdens het aanschouwen van de dagelijkse beslommeringen van neefjes en nichtjes. Iedereen lijkt vast te hebben gezeten of is onderweg naar de gevangenis. En zo confronteert de familie zichzelf. Alhoewel.. Deze vicieuze cirkel gaat nooit, maar dan ook nooit meer doorbroken worden. Voor een ieder die kan genieten van het asociale 'aapjes kijken' is dit prima 'vermaak', maar je moet wel tegen al het leed kunnen.

Goed.