My Cousin Rachel (2017)

Matige film over een jongeman die de vrouw van zijn voogd verdenkt van diens dood. De film is uitermate traag en langdradig. Tegen het einde wordt het geheel wel iets spannender. Bovendien had het vrouwelijke hoofdpersonage beter uitgewerkt mogen worden. Mooi aangekleed en ook een prima cast. Verreweg de minste die ik van Roger Michell heb gezien.

Hier en daar best super mooie beelden, met iets onwerkelijk moois eroverheen zelfs. Maar de film is wel best saai en voorspelbaar, en de acteurs - waarvan ik dan toch wel wat vuurwerk verwacht - stellen ook erg teleur. En dan kan ik met toch nauwelijks voorstellen dat dat aan een te zwak basisgegeven ligt, Daphne du Maurier is toch niet de eerste de beste schrijfster. Hoewel ik tot mijn schaamte moet toegeven dat ik nog nooit een boek van haar gelezen heb.

Een goede drama/mysterie/romantiek film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur Sam Claflin en ook een bekende actrice

Rachel Weisz spelen goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima camerabeweging...

Mooi kostuum...

Prima achtergrond geluid/muziek met

Dolby Digital...

Niet mijn ding. Ik heb het een kans gegeven, maar ik kwam er niet in. De stijl, het genre, het verhaal... Ik kan er weinig mee. Het acteerwerk is prima en het ziet er goed uit, maar ik vond het langdradig en hield mijn hoofd er niet bij, waardoor ik na een tijd haast niet meer keek. Ik heb 'm vooral geleend omdat ik Rachel Weisz een goede actrice vind. Dat hoeft niet te betekenen dat ik al de films waarin zij speelt ook goed vind, zoals deze weer heeft bevestigt. Geen topscore. 2*

Zeer traag en saai verhaal. Heb mijn best gedaan om vol te houden, maar deze film kon mij echt niet boeien.

Grijze middelmaat.

Het is vooral houten klaas Sam Claflin die het verhaal in de weg staat. Hij mist elk beetje charisma en acteert zo ontzettend houterig dat wellicht met een eender welke andere tegenspeelster dan Rachel Weisz evenmin van chemie sprake zou geweest zijn. Weisz zelf vind ik wel oké, ik kan haar altijd wel hebben.

Verder typisch kostuumdrama, die zien er qua aankleding altijd wel deftig uit. Dat is ook hier het geval, zonder meer. Voor de soundtrack heeft men eveneens op veilig gespeeld. Alles staat en valt in dit soort drama met de hoofdrolspelers en of men zich als kijker in dat psychologische spelletje kan verliezen. Ik verloor me vooral in ergernis om Claflin.

2,5

Weinig opzienbarend kostuumdrama met als zwakste schakel vreemd genoeg de titelrol van Rachel Weisz. De film begint prima en is intrigerend en mysterieus, totdat zij haar opwachting maakt. Weisz is miscast, maar het ligt niet alleen aan haar optreden. Haar personage is simpelweg te vlak geschreven en uitgewerkt. De film is verder wel het aankijken waard en regisseur Roger Michell doet een dappere poging de kijker voordurend op het verkeerde been te zetten, maar het script is net iets te doorzichtig en voorspelbaar.

Phillip [Sam Claflin] blijft achter bij zijn voogd Kendall [Iain Glen] wanneer zijn neef en vaderfiguur Ambrose [Deano Bugatti Mitchison] naar Venetië vertrekt om te herstellen van een ernstige ziekte. In zijn brieven aan Phillip beschrijft Ambrose de romance met zijn nicht Rachel [Rachel Weisz] die resulteert in een huwelijk. Niet lang daarna staan de brieven vol beschuldigen aan Rachels adres, dus wanneer Ambrose overlijdt, is Phillip ervan overtuigd dat Rachel daarvoor verantwoordelijk is. Wanneer Phillip Rachel ontmoet, blijkt ze niet de vreselijke heks te zijn die hij zich had ingebeeld. Wanneer Rachel zich presenteert als slachtoffer van de situatie begint Phillip zich af te vragen wat zich werkelijk heeft afgespeeld. Een fraaie productie met een sterke cast en een intrigerend uitgangspunt dat in het begin doet denken aan Alfred Hitchcocks Suspicion, maar door een gebrek aan suspense onvoldoende overtuigt als mysterie.