The Knack ...and How to Get It (1965)

Dit vonden we allemaal behoorlijk leuk destijds. En die Rita Tushingham was een schatje. Maar ik hou m'n hart vast voor de kijkers van nu.

Ik heb de film 3 jaar geleden voor het eerst gezien, en ik vond de film geweldig !

Leuk ! Zo zie je maar weer.

Tushingham is inderdaad cute. Maar daar houdt het voor mij wel op. Typisch een film die de tijdgeest NIET heeft overleefd.

Had hier wel meer van verwacht. Swinging sixties en zo…

Toch merk je dat het een bewerking is van een toneelstuk, met weliswaar leuke uitstapjes in Londen. Ook de commentaren van de 'ouderen' op dat jonge gehannes was wel leuk.

Eerder interessant als tijdsdocument dan als echt goede film. De experimentele aanpak en inventieve montage zijn niet meer zo opzienbarend nu.

Van de acteurs is het vooral de vroege 'Frank Spencer' die charmeert. De Kim Gevaert look-a-like met haar vooruitstekende tanden doet dat slechts bij momenten. En de andere mannelijke hoofdrollen: die roepen gewoon aversie op. De 'player' is bijna lachwekkend en die spuuglelijke schilder is al helemaal een brok ergernis.

De afstandelijke regie dwingt hen natuurlijk stereotype figuren neer te zetten, maar die afstandelijkheid verhindert betrokkenheid (wat dus enkel door 'Colin' kan doorbroken worden) en wat we er dan voor in de plaats zouden moeten krijgen (visueel spektakel) is leuk, maar toch ook weer niet veel meer dan dat.

Leuke muziek wel van John Barry en opgemerkte cameo's van Jane Birkin en Charlotte Rampling.

Nuja, het is wel weer eens wat anders, maar van een Gouden Palm winnaar verwacht ik wel wat meer.

Destijds niet alleen gelauwerd met Bafta-onderscheidingen, deze Britse film, maar ook succesvol in Cannes, Berlijn en op de Golden Globe Awards.

Typisch Britse humor in woord en beeld, soms erg geslaagd, soms eerder flauw temeer dat na bijna 50 jaar, één en ander toch door de tand des tijds werd onderuit gehaald.

Zo zal Michael Crawford destijds wel als verrassend en verfrissend zijn overgekomen, terwijl iedereen hem nu nog wel éénzijdig herinnert uit series als "Some Mothers have them...".

Al bij al toch wel een doenbare prent.

Er wordt in "The Knack..." ook wel bewust gesneerd naar het sociaal leven in de de Londense grootstad (de praatjes, de onverschilligheid van de man in de straat, politie inbegrepen, de frivoliteit....)

Beetje wonderlijke in zwart-wit geschoten komedie, met Michael Crawford in een hoofdrol, vooral bekend als de onmogelijke stuntelaar Frank Spencer in de Moeder's Mooiste komedie reeks.

Zeventien jaar geleden stelde ik hier dat deze film de tijdgeest duidelijk niet heeft overleefd. Na mijn tweede kijkbeurt vind ik dat nog steeds, met de kanttekening dat hij toch een mooi tijdbeeld geeft. Het begin van de permissive society, vrije liefde en vrije seks, alles moest kunnen. Terwijl de worstelingen van de jonge mannen (en de jonge vrouw) met hun gevoelens, hun verlangens - al dan niet onder druk van hun omgeving - van alle tijden zijn.

Sommige grappen zijn nog best aardig. Sommige gedeelten kunnen absoluut niet meer...

Het commentaar van voorbijgangers is grappig, het uitblijven van commentaar zodra het om 'rape' gaat geeft te denken.

Ik zag gelijkenis tussen Rita Tushingham en de jonge Anne van Egmond.