Gekijôban Poketto Monsutâ Daiyamondo ando Pâru Aruseusu Chôkoku no Jikû (2009)

Een gewone Pokémon-prent zoals ook de laatste reeksen en films zijn. Het mist toch wat van dat magische 'Pokémon-ingrediënt' wat de eerste films zo ongeloofelijk goed maakte.

Nu bezig op DisneyXD.

Dit is een geweldige pokemon film. Wel 1 van de beste

Blijkbaar is dit de eerste film die The One Ring aan zich voorbij heeft laten gaan. Jammer, want ik vond zijn recensies altijd wel het lezen waard voor Pokémon-films (ook al was ik er niet altijd mee eens). Ik vond het in ieder geval zeer aangename film die zijn kijker lekker bezighoudt. Eindelijk wordt de kijker verrast met plottwisten, een functionele legende en nog een aardig verhaal ook.

Het begin vond ik oprecht vrij matig. Ash krijgt mot met een tweetal en moet vervolgens een Pokémon-gevecht aangaan en na de intro zie of hoor je niets meer van deze lui. Domme opvulling dus en zonde van het geld. Wat gebeurt er hierna? Piplup en Pikachu werden opgeslokt door die draaikolk (waarmee ook vaag de Pokemon Arceus werd geïntroduceerd). Vervolgens komen Dialga en Palkia ze even redden en blijken het plots beste vriendjes te zijn terwijl ze twee films geleden elkaars hoofden probeerden te verbouwen. En net wanneer je denkt nou het zal wel een verhaallijn krijgen, komt onze grote vriend Giratina opstomen en komt gezellig een potje boksen. Tot minuut 15 was het verhaal verschrikkelijk rommelig en toen begreep ik pas dat deze film samen met deel 10 en 11 een trilogie vormt. Leuk dat de kijker die niet bekend zou zijn met 10 en 11 alles maar moet begrijpen via vage flashbacks en domme anekdotes als ''wist je dat nog in ....town?''. Dan begrijp je er als buitenstaander nog weinig van. Toen de film met een zoveelste legende aankwam, had ik sterke de neiging om mijn computer maar uit te zetten. Net toen mijn hersenen mijn linkerhand de impulsen gaf om een beweging te maken wat resulteerde in het afbreken van de tot nu toe zeer matig film, werd ik verrast door een snelle plotwending: Arceus kwam naar beneden en gaf ons de gelegenheid om hem te leren kennen. Hij kon natuurlijk praten (zoals bijna elke legendarische Pokémon (+Meowth) heb ik sterk het idee) en legde zijn bedoeling knap uit. Wanneer Sheena het Juweel des Levens gaf aan Arceus, brak hij het juweel om te bewijzen dat hij nep was. Een absolute plottwist, wow! Vanaf toen werd het weer interessant. Zeker toen rond minuut 30 onze Kwik, Kwek en Kwak (Palkia, Dialga en Giratina) in het spel verschenen. Ik was bang dat de rest van de film opgevuld werd met een Godzilla-achtig gevecht tussen deze Pokémon, maar niets was minder waar. Hoe vervolgens het verhaal zo episch verteld werd en je het avontuur bijna rook van achter je PC heb ik niet heel vaak meegemaakt. De slechterik was niet bepaald imponerend, maar wel een sluw typetje en zijn bedoelingen waren voor de verandering wel duidelijk. Ik kon behalve het beginstuk deze film niet op dure fouten betrappen en net zoals de vorige film heb ik hier wederom de neiging om dit een voldoende te geven.

Ik lees trouwens hier en daar dat de eerste paar films de beste waren. Je jongere zelf maakt klaarblijkelijk veel goed, want als ik de films allemaal zo objectief mogelijk probeer te kijken (dus ik doe dan net of ik ze op mijn 17e voor het eerst heb gezien) komt het er op neer dat het niveau in deze film echt niet ten onder doet aan het niveau van de eerste films. Ik zeg dat geregeld en dan krijg ik argumenten tegen dat de eerste Pokémon-films de bioscopen tenminste haalden. Maar rond eind 90's begin 00's was pas echt de periode waar een heel breed publiek in Amerika en Europa kennis maakten met deze films en werd alles wat uit Japan kwam wel in zo'n bioscoop gepleurd, puur omdat het toen allemaal nieuw was en niet omdat het kwalitatief nou zo hoogstaand was. Als ik langs de plaatselijke bioscoop in Zwolle fiets zie ik nergens nog iets staan wat duidt op aanwezigheid van Japanse tekenfilms, terwijl je 10 jaar geleden daarmee werd overspoeld (vind ik trouwens ook van de kritiek over de hedendaagse Pokémon en dat ze 15 jaar geleden zo enorm tof waren. 9 van de 10 argumenten die ik dan hoor zijn doodleuk op los zand gebaseerd).

leuk meer niet