The Domino Effect (2012)

Bij Paula van der Oest:

Paula van der Oest maakt film over crisis - Nieuws - TROUW

Korte samenvatting:

"De film The Domino Effect toont het effect van de financiële malaise op de levens van een flink aantal mensen in verschillende werelddelen."

Met Theo Maassen wordt dit waarschijnlijk Paula's beste film.

Vind het nogal ambitieus klinken..

Wie brengt dit uit?

Kan nergens iets over een aankomende release vinden. Waarschijnlijk uitgesteld.

Ik dacht namelijk BFD Film, maar kan hem daar op de site (ook) niet meer vinden.

Eindelijk iets meer bekend over de release: vanaf oktober in de bioscoop.

Zeker? De film is alsnog afgemaakt?

Release staat nog steeds gepland voor oktober volgens het Digitaal Filmdepot van de Nederlandse Vereniging van Filmdistributeurs (NVF).

Zal nog wel even navragen bij BFD.

Ik heb het nagevraagd:

Ik heb de releasedatum voorlopig weggehaald.

Klopt. Té ambitieus als je naar de naam van de regisseur kijkt...

Voorzichtige aankondiging: bioscooprelease staat nu gepland voor 18 oktober (Benelux Film)

Ben benieuwd of het nu wel definitief door gaat...

Trailer (YouTube)

Die ga ik dus morgen zien!

Hoe kunnen mensen deze film al gezien hebben als hij nog niet eens in voorpremière is?

Gezien op het Nederlands Film Festival

Bijzonder waardeloze mozaïekfilm. Springt van de hak op de tak, een gimmick van het genre natuurlijk maar we mogen blij zijn als we twee minuten bij dezelfde verhaallijn blijven, zelfs tegen het einde. In combinatie met de korte speelduur daarom ook weinig tijd voor opbouw of inleving voor personages. Er wordt geprobeerd de subplotten erg menselijk en dicht op de huid te brengen, misschien zat er wel wat potentie in de verhalen maar het gebrek aan inleving door mij als kijker door eerdergenoemde punten maakt het allemaal dat het 't niet is. Het blijven ook allemaal erg simpele verhaaltjes maar wat wil je met 98 minuten.

Met het thema economische crisis wordt nauwelijks de diepte in gegaan, en de totale samenhang tussen de verhaallijnen is gewoon bijzonder slap (dus niet iets van een "Oooh, daarom!"-gevoel als het een en ander duidelijk wordt, wat wel een leuke eigenschap is bij veel mozaïekfilms). Ook erg onbevredigend vond ik het einde van de in de eerste instantie meest interessante verhaallijn: die van de politicus die met zijn populair taalgebruik strijdt tegen het "graaien" van bankiers enz..

Voor de acteurs hoef je de film ook niet te kijken want er wordt een beetje op de automatische piloot geacteerd - Theo Maassen is bijvoorbeeld maar magertjes in zijn rol als falende auto-importeur.

Erg pretentieus maar er wordt bijzonder weinig gepresteerd.

Het valt mij op dat Nederlandse films vaak erg kort zijn. Vaak halen ze de anderhalf uur niet eens. Waarom is dat? Is het gewoon te duur om langere films te maken. Bij bijv. een mozaiekfilm als deze kan ik me voorstellen dat het wel iets langer zou kunnen.

Bijzonder indrukwekkende film.

Een Nederlandse mozaïekfilm is helaas een maar zeldzaam gebeuren. Mozaïekfilms kunnen met behulp van hun complexiteit een enorm overdonderend geheel vormen, maar misschien is het wel juist dié complexiteit die het onderwerp voor Nederlandse regisseurs zo afschrikwekkend maakt. Paula van der Oest durft het risico in ieder geval te nemen, het resultaat mag er dan ook zijn.

Het acteerwerk is in The Domino Effect van enorm hoog niveau. Niet alleen Theo Maassen bewijst weer eens dat hij acteertalent heeft, ook de rol van Jelka van Houten komt goed uit de verf. Daarnaast zijn de buitenlandse rollen erg sterk vertolkt. Natuurlijk hier en daar wat mindere spelers, maar in een verhaal met zo veel personages mag het niet baten als er een paar wat mindere acteurs/actrices in spelen.

Dit grote aantal personages is tevens ook het grootste minpunt van de film. Een mozaïekverhaal bevat altijd natuurlijk een groter aantal personages dan doorsnee film, alleen als je merkt dat de kwaliteit van het verhaal er onder gaat lijden dan gaat er toch wat mis. Van der Oest doet erg haar best alle personages goed in beeld te brengen, hier slaagt ze in de meeste gevallen ook wel in alleen je merkt toch dat ze net wat teveel hooi op haar vork probeert te nemen. De film doet me qua stijl erg aan Magnolia denken. Dit is een film waarin ook een mozaïekverhaal wordt toegepast en waarbij het aantal personages ongeveer gelijk is. Het enige verschil is dat de speelduur van Magnolia wel twee keer zo lang is. Een langere speelduur had de personages veel goed gedaan.

Toch weet Van der Oest de emotie goed in de film te verbeelden. Door de vaak erg treffende muziekkeuze laat de film je toch erg onder de indruk achter.

Visueel zitten er ook erg mooie vondsten in. De verschillen tussen de werelddelen worden duidelijk aan de kijker overgebracht. De vergelijking met Iñàritu is snel gemaakt. Visueel is dit zeker een pluspunt.

Al met Al is The Domino Effect een film die je niet snel los laat, een film die onder je huid kruipt, een bijzondere ervaring. Van der Oest kan hiermee rekenen op veel buitenlands geïnteresseerd publiek.

4.0*

Draait op een filmfestival waar ik volgende week naar toe ga. Heeft net een gouden kalf gewonnen. Hmm, misschien toch eens checken.

Ter info: voor beste regie. Niet voor beste film.

Zoals eerder gezegd nogal slappe film waarbij ik me weinig kan inleven in de personages, vooral door de tijdsduur en de scenes van hoogstens 2 minuten om het geheel binnen de 98 minuten te houden. Als ik het me goed herinner waren er iets van 6 a 7 verhalen, een korte rekensom leert ons dan dat de kijker maar liefst 16 minuten (!) de tijd heeft om zich in te leven in één verhaallijn. Bij mij lukte dat dus niet.

Vanaf het moment dat Theo Maassen toch maar wel een jointje opsteekt omdat ie zich kut voelt, werd het een lange rit om uit te zitten. Wat een slag in de lucht zeg. Na 10 minuten Theo Maassen vindt mevrouw Paula het al nodig om dramatisch te doen.

Bij het begin van de film was ik nog benieuwd hoe de 2-minuten durende puzzelstukjes in elkaar zouden vallen, maar naarmate de film vorderde kon het me vrij weinig meer schelen en zat ik meer te wachten tot ie was afgelopen, kon het helaas niet opbrengen om er nog wat leuks uit te halen.

Had er gewoon wat meer tijd in gestoken, het had zeker wat leuks kunnen worden maar helaas. Saaie film. 1,0*

Als je zegt op de helft van de speelduur het gevoel te hebben dat je de film moet uitzitten en vervolgens ook nog als argument geeft dat de film te kort duurt spreek je jezelf toch wel tegen.

Ik denk er hetzelfde over hoor, als de speelduur langer was geweest en er meer tijd was gestoken in het vertellen van de verhalen en het uitdiepten van de personages was de film wellicht een stuk boeiender geweest en was het niet zo'n saaie zit.

Domino D-Day.

Met haast zulke snelheid raasde een wirwar van karig uitgewerkte verhaallijntjes aan me voorbij. Soms nogal makkelijk suggestief en vooral met nauwelijks aandacht voor diepgang/achtergrond van de karakters. Haalt de film behoorlijk onderuit. Wist mij daardoor in ieder geval amper te betrekken.

Zo te lezen hier ben ik sowieso niet de enige die de film (min of meer) zo heeft ervaren. Onbegrijpelijk dat de regisseuse juist een Gouden Kalf voor de beste regie heeft gewonnen.

Acteerwerk is prima. Camerawerk en muziek vond ik weinig opvallend maar degelijk. 4.5/10*

Ik deel de bovenstaande kritiek. Erg rommelig en weinig interessant.

2*

Mooi gefilmd. Dat wel.

Voor de rest kan ik het echt niet worden met dit ding. Het verhaal is echt veel te ambitieus, er komt niks terecht van de mozaiekjes. Had dan een paar verhaallijnen minder gedaan, maar die dan goed. Had dan iets minder voor de hand liggende stereotiepjes gedaan met de bankier en de ex-gedetineerde - dat ligt er echt veel te dik op.

Jammer en teleurstellend - de eerdere films van Van der Oest lagen me wel, en Theo en Jelka mag ik graag zien. Maar dit is het echt niet.

We maken een wereldreis door de 3de wereldoorlog van de economische crisis waar we allemaal vandaag bij betrokken zijn. Vooral onbeantwoorde vragen stellen. Het vertrouwen wankelt of is helemaal weg. Zelfs de media komt er even in voor.

De vele zichten, beelden en sprongen over de wereld vertrekken in Kaapstad, maar doen voortdurend elk continent aan om te bewijzen dat deze tragedie in alle landen plaats heeft.

Het verhaal laten we gewoon met zeer veel beelden en verbeelding op ons afkomen en stilaan binnendringen zonder altijd te beseffen wat er allemaal gebeurt. Het is een rommelige puinhoop van momenten in alle talen en bevolkingen. De kleuren spelen geen rol meer.

Men maakt pas de conclusie van deze film op het einde.

De intro is een over-lux-te wereld waarin zich plots één bankencrash voordoet.

Eén bank in Amerika geeft dan plots het domino-effect over de hele wereld en treft tenslotte honderden tot alle banken die meedreven op de luxe-sfeer van de jongste jaren en ten gronde gingen. De politiek moet helpen en krijgt rake klappen. Een nieuwe minister van financieën wordt aangesteld. Waar hebben we dat nog gezien?

Bij directieleden van firma's, banken en beurzen breekt paniek uit

Hoe hoger de stand hoe vroeger en zwaarder het aanvoelen van de crisis die nog niet dadelijk doordringt tot de middenklassen. Zelfs helemaal niet bij de arme straatverkoper.

Maar toch: alles draait om geld en niemand weet juist hoe aanpakken.

Mensen die entoesiast een restaurant openen, huisen worden niet meer gekocht of een wereldfirma die een mislukte overname doet op een slecht moment, een garagehouder die nog amper een auto kwijt kan, een bruiloft waar de feesttaart afbesteld wordt... Kortom een uitgesmeerde wereldramp die belust was op overtollige feestjes en geschenken wordt nu gedwongen de broeksriem merkelijk aan te halen. De mensen grijpen terug naar de religie terwijl de angst over ons heen komt als een tsunami.

We leren terug leven met angst en spaarzaamheid zonder nog te weten wat we met onze spaarcenten moeten doen om zeker te zijn.

Dit is een prachtige film die je moet bekijken in zijn geheel van sfeer en aanvoelen. Vandaag.

Een zeer deprimerende film die stilaan doordringt tot onze eigen samenleving van het ware gebeuren zonder een einde te zien. Maar toch, vandaag nog, met het lezen van de eerste berichten beseffen er weinigen hoe erg en hopeloos deze toestand is omdat het nog steeds niet de kern van de bevolking geraakt heeft.

Men liegt ons gewoon voor met valse hoop op toekomst zonder zelf te weten dat er op deze manier geen toekomst meer is en we het nooit meer zullen krijgen zoals we het gehad hebben. De media huilt mee.

De kleinste gelukjes krijgen nog een kans en de mens leert een stap terug te zetten en terug te leren leven in de onzekere toestand die zich dagelijks blijft aanbieden.

Misbare aankopen worden uitgesteld. Ineens is een nerinneborst welkom om een blank kind van een rijke familie te voeden.

Een merkwaardige, hedendaagse film van Brits-Nederlandse productie.

Als regisseur is het bijna een onbegonnen werk en toch wist Paula van der Oest er een duidelijk verhaal in te leggen met op de prachtige poster een ster van geweld te plaatsen. Economisch geweld. Zo is ook de film. Gewoon pijnlijk laten binnendringen en meeleven met de beelden die je kunt pakken.

Voor het idee, de afwerking de inhoud... Kortom het totaal van de film kan ik niet anders dan 5 punten geven.

Het thema is te actueel mooi beschreven dat dit een werelddrama geworden is en nog aan het worden is waar men het einde nog niet van kent.

Vreselijke mozaïekfilm en erg rommelig.

Zucht, Piratje met zijn ellenlange recensies! Midelmatige of goede films krijgen bij hem 0.5 of een 1 maar erg slecht gemaakte films zoals deze krijgen weer een 5. Je moet films wel naar waarde beoordelen piratje.