Crime d'Amour (2010)

Nou ja zeg, vijf maal gestemd op deze film en dat met een erbarmelijk gemiddelde. Wel een tikkeltje, nou ja zeg maar behoorlijk overdreven. Crime d' Amour is geen meesterwerk, maar slecht vond ik hem toch echt niet. Het acteerwerk was best OK en ja de plottwists waren best wel ver gezocht, maar ja het is wel film. Soms moet je geloofwaardigheid wel een beetje met een korreltje zout nemen. Zou je films maken die alleen maar op de realiteit zijn afgestemd, dan denk ik dat je doorgaans behoorlijk saaie films krijgt. Bovendien is het verhaal dat gaat over vernedering door je superieur voor mij zeer herkenbaar en dat die Izabelle wraak nam op bitch Christine en die lafaard van een Philippe gaf mij dus een zeer goed gevoel. Het open einde vond ik trouwens zeer sterk. M.a.w. Ik heb mij best vermaakt met dit Franse thrillertje en daarom krijgt deze film van mij ook een ruime voldoende.

3,5*

Het laatste werk van deze regisseur, en voor mij de eerste van hem. Een opvallend lage beoordeling op moviemeter, waar ik me niet mee kan vinden, al kan ik het wel weer begrijpen. Het is allemaal wat onrealistisch, echter vond ik het wel vermakelijk en boeiend tot het einde. En visueel was het ook aantrekkelijk, net als de muziek. Acteerwerk was ook top, kan ook bijna niet anders volgens mij met Kristin Scott Thomas, al was ik vooral onder de indruk van de beeldschone Ludivine Sagnier.

3.5*

Fijn leuk filmpje, blijft ondanks dat het einde natuurlijk best voor de hand ligt toch echt wel voldoende spannend - je weet het einde eigenlijk wel, maar hoe het verhaal daar op uitkomt is toch best de moeite waard om de film voor uit te kijken. Dat is ook echt het sterke punt van deze film - het Agatha Christie-achtige plot, waarbij je eigenlijk precies weet hoe de vork in de steel zit, en wie het gedaan heeft - maar hoe? En hoe loopt het dan af?

Er wordt wel goed genoeg geacteerd - ok, die scene in de garage verdient niet precies een oscar. En om Ludivine Sagnier nou beeldschoon te noemen gaat me toch ook net een beetje te ver, als ik dat met droge ogen verkondigen kon verdiende ik zelf een oscar - dezelfde als die ze voor die scene in de garage verdient, zeg maar. En is Kristin Scott Thomas op dreef? Daar zie ik toch ook echt niks van terug - het komt een beetje over alsof ze gewoon een saaie dag op haar werk heeft, alsof ze deze film even tussendoor deed om de rekening van de tandarts te betalen, zeg maar. De rest van de acteurs, ja ach, die zijn er ook he? Ze zullen hun werk wel gedaan hebben, maar echt opvallen doet er geen.

Wat me verder dan wel opvalt, ik geloof dat alle reacties van voor mij allemaal de spijker op z'n kop slaan - ben het eigenlijk wel met iedereen eens, zowel het negatieve als het positieve. Maar 'k vind het toch een prettig filmpje. Ruim drie-en-eenhalf, lijkt me. Maar geen vier.

Ik vond een goede Mysterie film...

Prima Franse film...

Goed verhaal...

Bekende actrice Kristin Scott Thomas speelt goed...

Prima acteerwerk...

Behalve Ludivine Sagnier is een beetje overdreven over haar

medicijnen...

Aan de ene kant vond ik dit echt een heel sterke film waarin je allerlei kanten werd meegetrokken waardoor je het verhaal steeds weer in een ander perspectief zag. In het begin ziet Isabelle er als een overdreven nerdy en onzekere vrouw uit terwijl ze er ontzettend goed uitzag. Het was net iets tè. Daarnaast vond ik haar ook helemaal niet sympathiek overkomen waardoor ik het eigenlijk wel grappig vond dat Christine wraak op haar nam. Ze ging tenslotte gelijk al met de minnaar van Christine naar bed tijdens die zakenreis en probeerde Christine uit een project te werken. Ik kreeg dus een beetje het gevoel dat ze Christine aan het uitlokken was.

Daarna zie je haar naar haar zus gaan en zie je hoe emotioneel ze kon reageren op de vernederingen van Christine en dan krijg je toch wat meer medelijden en sympathie voor haar. De manier waarop ze reageert lijkt erop alsof ze zo vernederd en emotioneel is dat ze er psychisch aan onderdoor gaat. Of toch niet ..... want ze deed zo overdreven met haar medicijnen .... je gaat toch twijfelen of ze dat nou expres deed of niet.

En dan komt de moord zelf. Ze is dan zo berekenend en heeft alles zo goed doordacht. Hierdoor ga je weer denken dat ze toch wel helemaal bij haar zinnen moet zijn om alles zo gedetailleerd neer te plaatsen. Ik vond de moord wel erg snel gaan. Ik had eigenlijk het gezicht van Christine wel willen zien als ze zag dat Isabelle haar vermoorde. Maar alles werd zo systematisch gedaan dat je denkt dat ze dit toch heel goed heeft uitgedacht.

Vervolgens is ze helemaal in de war en meld zich ziek. Ook dit ziet er erg doordacht uit. Maar als ze zichzelf dan toch aangeeft als degene die de moord heeft gepleegd dan komt ze wel weer erg in de war over en ga je toch weer denken dat ze misschien .....

Zo gaat het dus heel de film door en dat vind ik erg knap gedaan. Uiteindelijk denk ik dat ze deze moord al vanaf het hele begin heeft gepland. Waarschijnlijk al onderhand vanaf het moment dat ze Christine ontmoette of eerder ....

Ik geef wel wat minder punten voor het acteerwerk van Sagnier. Vooral de overdreven reactie in de garage vond ik heel fake. Maar voor de rest zit deze film ijzersterk in elkaar.

Vreselijk saai. Het gaat simpelweg om een egoïstische baas die haar werknemers op de verkeerde manier gebruikt en daarbij alle lof voor zichzelf houd. Het personage Isabelle vond ik erg leeg en ze haar vrijwel continu dezelfde gezichtsexpressie. Het lijkt wel of de Fransen een Hollywood-productie proberen na te maken met dat in scène gezette plot en de daarbij horende recherche die op de verkeerde been wordt gezet. We krijgen zwart/witte flashbacks te zien en er worden ook beelden getoond van een aantal gebeurtenissen die te maken hebben met het plannetje van Isabelle om de rechter te misleiden. Hierbij zouden we verrast moeten worden maar ik heb het allemaal al veel vaker en beter gezien waardoor ik er helemaal niet onder de indruk van was. Er werd veel gepraat en we zaten hoofdzakelijk opgescheept met onintressante dialogen. Het is me een raadsel wat voor functie Isabelle eigenlijk had in het bedrijf en we komen helemaal niet te weten waar die bespreking in Washington over ging want die scène begon direct met de afsluiting van de meeting waarna alle zakenlui vrolijk hun handen klapperden. Dat vind ik vrij cheap: laat het maar weg dan hoeven we verder geen moeite te doen. Als het zo onbelangrijk zou zijn kon Isabelle net zo goed overstappen naar een ander bedrijf, dan was ze ook van haar gemene bazin af geweest zonder te hoeven moorden met eh... een keukenmes. Yeah right... het kon me niet boeien.

Man, wat een gortsaaie huis-tuin en keukenfilmpje dat rammelt aan alle kanten. Het moordverhaal is slim gedaan maar totaal overbodig en het lijkt wel alsof die er alleen is ingeplaats om de film maar interesanter te maken. Maar verder dan een RTL 4 achtige soapthriller komt dit niet. Ook de acteurs zijn irritant en de montage is echt om te huilen.

Erg onlogisch, stom filmpje. Wat mij betreft gewoon kut!

0,5*

Uitstekende psychologische thriller waarin een zakenvrouw wraak neemt op haar manipulatieve bazin. Een weldoordacht plot dat geen gaten kent, en misschien daardoor ook weinig verrassingen in petto heeft. Desondanks meer dan onderhoudend en de twee hoofdrolspeelsters zijn goed tegenover elkaar gecast en leveren prima werk. Een dikverdiende 3.5 sterren.

Best wel een aardige thriller die zich ook nog eens goed wegkeek. Dat laatste kwam natuurlijk vooral door Ludivine Sagnier welke ik altijd al een leuke en mooie meid heb gevonden. Het verhaal was best leuk verzonnen (wel niet echt origineel) en de uitvoering was ook best aardig gedaan. Echt spannend was het natuurlijk niet want je wist wat Isabelle (Ludivine Sagnier) van plan was. Het einde was overigens wel best goed gedaan en was nog een beetje verrassend. De cast deed het trouwens best leuk en goed en dan natuurlijk vooral de twee dames Ludivine Sagnier en Kristin Scott Thomas. Met name de laatste.

Vervelend thrilletje. Scott-Thomas zie ik heel graag maar ook zij kan hier maar weinig uitrichten en Sagnier is haar overacting self. Vooral een heel onsamenhangend script met heel veel ongeloofwaardige twists. In een dergelijke thriller eis ik toch wel een zeer kundig geconstrueerd structuur.

Spanningsopbouw laat te wensen over, in de vorm dat ie bijna nihil is. Geen beklijvend kat- en muisspel tussen Thomas en Sagnier, ook het spanningsveld tussen de twee is niet voelbaar en ook de moord zelf is erg knullig uitgevoerd. De Palma deed dit jaar al net iets meer met zijn remake, maar struikelt ook. Concept is daardoor iets te clichematig, vlak en ongeïnspireerd.

Apart!

Wel een beetje rigoreus om meteen iemand te vermoorden nadat je een keer voor paal hebt gestaan, maar dat terzijde. Het verloop laat zich vrij vlug raden, waar het niet dat het fijn is om het eens van de andere kant te bekijken en te interpreteren. Dat maakt de film in dat opzicht best uniek. Ondanks dat het mysterieuze gedeelte weinig voorstelt, blijft deze film toch spannend. En dat is des te knapper.

Voldoende.

Oei, wat kwam deze film traag op gang. Stond op het punt om de film uit te zetten. Maar halverwege begint het interessant te worden en doet de titel van de film zijn naam eer aan. Het slot is dan weer een beetje slapjes. Al met al een krappe voldoende. *3.0

Die harde zakenwereld waarbij collega's eerder concurrenten zijn dan partners en waarbij afgunst en wantrouwen centraal staan, ik kijk er toch steeds van op. Geen idee of het er altijd zo aan toe gaat, maar mij lijkt het eerder contraproductief dan getuigen van een goed beleid.

Eigenlijk nimmer onder de indruk geweest van deze psychologische thriller. Ik vond het maar een vreemd gegeven hoe Isabelle haar plannetje ontvouwde. Waarom het zo complex maken? Komt inderdaad nogal traag op gang en het wereldje komt me weinig overtuigend over. Ook de personages niet echt, met Sagnier op de eerste plaats. Ze komt bij de films van Ozon toch beter uit de verf.

Een dertien in een dozijn film die er nergens uitspringt, eerder eentje om uit te brengen op een lauwe midweekavond op het 3e net van een commerciële zender. Jammer.

De titel zegt het eigenlijk al, maar toch dacht ik lange tijd dat ik naar een wraakfilm zat te kijken. Een baas die zo ongelofelijk hard en doortrapt is, dat je daar als medewerker inderdaad niet meer tegen kunt. Maar dan komt er toch een voor mij onverwachte wending en wordt de film een krimi, waarbij het erom gaat hoe de dader uit handen van de politie kan blijven. En dan vind ik de film gelijk een stuk interessanter en boeiender. Met machtsspelletjes en vernederingen heb ik niet zo veel, en dat deel van de film vond ik eigenlijk best vervelend. Ik kan me daar ook moeilijk in inleven. Als mijn baas zo zou zijn had ik allang ontslag genomen. Het einde van de film is dan weer een open eind. En dat is eigenlijk ook best leuk. Al met al, vond ik het dus toch wel een aangename film waarbij het verhaal, vooral het krimi deel, leuk in elkaar zat.