Jessi's Girls (1975)

Een feministische western en een Death Wish kloon in een. Zo als vrijwel altijd bij Al Adamson kijkt het best lekker weg en weet hij ons ook te trakteren op een paar wtf momenten. Het tempo is vlot en schakelend tussen sex en moord vliegen de 84 minuten zo voorbij.

Verder heeft het allemaal niet zo veel om het lijf.

Ruime 3

Nu zag ik recentelijk de Raquel Welch-film Hannie Caulder(1971) en deze film bevat min of meer met zijn plot precies dezelfde elementen. Sympathieke Sondra Currie is Jessica Hartwell, een jonge mormoonse vrouw die met haar prediker-echtgenoot naar het westen reist. Ze treffen de bende van Frank Brock (Frank); ze verkrachten Jessica herhaaldelijk, voordat ze haar man neerschieten en haar voor dood achterlaten. Een wraaktocht volgt! Een low-budget versie van het verhaal van Hannie Caulder dus en het is behoorlijk slecht. Oké misschien verdiend het nog enige credit omdat de verkrachting, die frontaal in beeld is, nog voordat 'Day of the Woman' (1978 ) dit deed. Maar tjonge wat fantasieloos was dit verder en meer dan een stel simpele sketches leek het ook niet. De film begint met de vier meisjes die rijden op een paard door de prairie begeleid door verschrikkelijk muziek en die scene werd nog zo'n 20e keer herhaald. OMG... Tja om aan de quota van welgevormde vrouwenlichamen te komen, voeren ze nog drie outlaw-vrouwen op, die allemaal worden gevangen genomen door een marshell en deelnemers worden aan de wraakmissie. Behalve dat de meiden (alleen Rachel niet) naakt gaan voegen ze niet veel toe. Wat je dus eigenlijk krijg is een lelijk geschoten film over een verkrachting en uiteindelijk wraak in een western-setting met de verhalende structuur van een pornofilm en dito acteertalenten.

Inferieure Hannie Caulder (de film met Raquel Welch) imitatie.

Op enkele uitzonderingen na acteert de hele cast op amateuristisch niveau.

Rod Cameron, ooit een grote naam in westerns, is onherkenbaar door een grote nep-baard, maar is een van de twee positieve uitzonderingen op acteergebied.

De tweede uitzondering is hoofdrolspeelster Sondra Currie, die een veel betere actrice is dan Raquel Welch ooit was.

Ik heb een gecensureerde versie van deze film gezien, dus zonder de door anderen hier genoemde bloot scènes.

Geheel onvermakelijk vond ik het niet.

Tegenwoordig worden er aan de lopende band nog slechtere westerns van "C kwaliteit" geproduceerd.

Enorm trage en amateuristische film. De 80 minuten voelen aan als 120 minuten. Vooral de soundtrack is erg goed! Voor de rest niet echt bijzonder.