Zerachin Shirubâ Love (2009)

Ontzettend mooie film met een uiterst eenvoudig plot dat op slechts een paar scenes met dialoog rust, maar die eigenlijk vooral bestaat uit het observeren van zwijgende en lange tijd ondoorgrondelijke personages. Zeer esthetisch, jammer alleen dat het net iets te veel als stijloefening aanvoelt. De geconcentreerde spanning van Lynch wil niet echt opkomen, en een stemming waarin bijvoorbeeld Tsai me verzet ook niet. De clou is wrang, maar voelt wat te gemakkelijk.

In de soundtrack veel stilte die regelmatig doorbroken wordt door verschillende soorten muziek, van eenzame gitaarsolo tot idm, maar dat geeft ook een beetje de indruk van uitproberen. Misschien ben ik ook wel te streng, maar met zo'n mooie plaatjes...

YouTube - Gelatin Silver, Love trailer

Ik werd zeldzaam verrast door deze "nieuwe" regisseur. Je merkt meteen dat Kurigami een man met smaak is. De inrichting van de woningen, de kleding die gedragen wordt. Allemaal heel erg mooi en oog voor detail. Bijvoorbeeld dat de horizon bij sommige shots een klein beetje scheef is gezet.

Het was inderdaad vooral vorm over inhoud, maar de vorm was van een dusdanig hoog niveau dat de inhoud er even niet toe deed. Niet dat de inhoud die er wel was onvoldoende was trouwens. De foto's tussendoor waren ook mooi, misschien geen origineel concept, maar goed. De kleuren die Kurigami in de film verwerkte waren ook heel mooi op elkaar afgesteld. Je merkt wel dat hij van origine een fotograaf is.

Grappig Danuz, dat je over Jarmusch begint, het begin van de film deed mij ook aan hem denken. Geen uitgesproken kleur te bekennen, dat in combinatie met die gitaarsolo's: Dead Man, gitaarsolo's van Neil Young. Mystery Train helaas nog niet gezien.

En, dat nummer van Ringo was zeker dat karaoke nummer?

Visueel erg mooi inderdaad.

Mijn vertrouwen in fotografen omgevormd tot regisseurs is in ieder geval een beetje hersteld. Vooral prachtig kleurgebruik. Verder is Nagase érg sterk, heerlijk acteur blijft het en uitermate geschikt voor deze rol.

Film is een soort van cyberpunk zonder cyber en zonder punk, maar mét de fascinatie voor kleine details. Na 1 minuut al een lange close-up van druppelend water.

Groot minpunt is de soundtrack. Die ubermelige gitaarsolotjes in het eerste deel zijn echt nefast voor de sfeer in sommige scenes. Ook de electronische trackjes daarna konden niet echt overtuigen. Het vermoordt de film niet maar weet jammer genoeg af en toe de sfeer er aardig uit te halen.

Gelukkig verder niks om de film aan te merken, alleen jammer dat het geen écht meesterwerk geworden is. Zat er namelijk wel in.

4.0* en een uitgebreide review

Mooie film.

Het begint meteen goed met een paar prachtshots in het appartement. Moest bij dat druppelende water ook meteen aan Tsuburo denken trouwens. De muziek, enige ruige electronic sounds afgewisseld met rustige stukjes gitaar, is wel aardig. Ik vind het niet zo zeer een minpunt, maar ben het wel een beetje met Onderhond eens dat het de sfeer er wat uithaalt.

Mooi en kil observerend filmpje, wat vooral visueel en met het oog voor detail indruk maakt. Toch wel eentje om in de gaten te houden die Kurigama.

4*