Erwin Olaf, on Beauty and Fall (2009)

Weer een erg scherpe film van Van Erp. Prettige rustiek waarin hij simpel en effectief kijkt naar de persoon Erwin Olaf. Olaf's fotografie is niet zo mijn ding de tamelijk neutrale cinematografie van Van Erp des te meer.

Best boeiende documentaire waarin fotograaf Erwin Olaf vooral trips moet maken, waar hij eigenlijk geen zin in heeft. Maar meer dan interessant wordt het ook niet. Het is een nogal selectieve registratie, waarin af en toe wel een bijzonder moment zit, maar als geheel komt er niet zoveel naar voren, omdat er maar heel weinig lijn in zit. Het zal me om die reden ook allemaal maar weinig bijblijven.

Erg sterke documontaire en zo heb ik weer eens iemand leren kennen. Deze docu is te zien in een docu box over kunstenaars, waar ook een docu over Anton Corbijn bijstaat.

Maar zijn schets in zijn leven word echt op een nette manier neergezet. Erwin Olaf lijkt in eerste instantie een grofgebekte perfectionist maar al snel komen we erachter dat hij helemaal zo gelukkig nog niet is, mede dankzij zijn ziekte en stress. (althans dat laatste kon ik hier en daar wel vinden, vooral in dat laatste stukje waarbij hij emotioneel word word alles toch op tafel gegooid) Zijn verdere charisma, en humor is erg gelikt. gaat met de tijd mee en zijn kunst is natuurlijk bijzonder. Het lijkt hem ook geen donder te kunnen schelen of hij nou de grenzen overschreid of niet. Was natuurlijk ook de bedoeling van hem. Ook zijn trips die hij met tegenzin maakt zijn indrukwekkend.

Gewoon een interesante documontaire.

4,0*

Ik heb weinig met de vaak vrij extreme fotografie van enfant terrible Erwin Olaf, maar deze documentaire is desondanks wel de moeite waard. Erwin Olaf wordt gevolgd tijdens een drukke promotiecampagne, waarbij hij openhartig spreekt over zijn beroep en zijn privé-leven. Regisseur Michiel Van Erp weet op zijn typische no-nonsens manier een aantal emotionele momenten aan de fotograaf te ontlokken. Verder gelukkig ook veel humor.