Stamping Ground (1971)

Geweldige registratie van het Popfestival Kralingen. Heb de VHS.

Edit: Nu ook op dvd onder de naam Rock Fieber.

Rock Fieber: Amazon.de: Hansjürgen Pohland, George Sluizer: DVD & Blu-ray

Briljante registratie van een van de meest interessante evenementen die ooit in Nederland heeft plaats gevonden.

Deze film, die overigens gewoon Stamping Ground heet (Love and Music is een naam waaronder hij ooit in Duitsland is uitgegeven, het is bovendien een NL productie) is werkelijk geweldig. Sluizer legt het hippie-gevoel op een geweldige manier vast en weet de bands vanuit prachtige hoeken te filmen. Er is ook een goeie balans tussen welke acts er gedraaid worden en er zijn prachtige veelzeggende beelden van de festivalgangers. Bovendien klinkt het geheel behoorlijk goed.

Heb die VHS ook nog; erg cool inderdaad!!

Kralingen was voor mijn tijd, veel aan gemist.

Te korte versie op TV gezien, niet interessant genoeg voor de 10 Nederlandse zenders.

Gelukkig hebben we YT, brakke kwaliteit.

Pink Floyd had er duidelijk plezier in tegen zonsopgang.

Theoretisch ben ik er geweest. Ik heb vage herinneringen dat ik met mijn ouders in het kralingse bos was toen, al was het wel aan de andere kant van het hek en was ik pas zeven jaar oud toen. Stamping ground is een leuke en sfeervolle registratie van het festival. Je krijgt complete nummers te zien en te horen van de grote namen van dat moment. De geluidskwaliteit is voor 1970 begrippen nog verrassend goed. De beeldkwaliteit van de concerten is vaak iets minder. Verder zijn er veel leuke sfeerbeelden van het publiek en nog wat toeristische plaatjes van Holland. Muzikaal is het helaas vaak wel wat minder interessant. Maar ja, 1970 en live is nou eenmaal veel eindeloos gitaargepiel met veel geschreeuw. Dat was toen .... Des te meer valt op dat Pink Floyd toen al een hele andere categorie van muziek vertegenwoordigde. Toch leuk om nog eens te kunnen zien.

Stamping Ground filmvoucher - AD Webwinkel (huren via Pathé Thuis €7,99, kopen voor €14, 99)

De wonderlijke totstandkoming van de volstrekt unieke Kralingse concertfilm Stamping Ground - De Volkskrant

Volgende week in de bios!

Komende zondag zit ik er klaar voor. Heel veel zin in. Zal niet zo gedenkwaardig zijn als Woodstock, die vorig jaar draaide, maar die duurde dan ook vier uur.

Toch zit hier ook vast genoeg te genieten aan vast. De trailer belooft wel wat. Jefferson Airplane gaat White Rabbit spelen, zo te zien? Dat zou al de moeite waard zijn.

Wat mij opvalt, op de posters die bij dit artikel geplaatst zijn, is dat Al Stewart al gewoon tussen de "grote namen" staat. Ik had niet gedacht dat hij in 1970 al zo bekend was. Hoewel, dit zijn natuurlijk geen posters van het festival, maar van de film, dus daar zal hij dan in voorkomen.

Vandaag in Kino gezien. Mijn eerste bioscoopbezoek in 4 maanden!

Het geluid zou een remix mogen ondergaan, want dat miste in zo’n grote zaal toch wel wat dynamiek,. Had m al vaak gezien en vond m toch erg fijn op het grote scherm. Geweldige line up ook. Vind m erg gaaf, maar dat ik op nog geen kilometer van die plek ben opgegroeid en de plek door en door ken, draagt wellicht bij aan mijn beleving.

Toch wel een flinke tegenvaller. Eigenlijk een heel saaie documentaire. De beelden van de muzikanten zijn heel erg statisch, de beelden van het publiek vervelen snel, want vooral veel overzichtsbeelden. Weinig aandacht aan de individuele bezoekers, op een paar malloten na.

Geluid was niet echt goed, en beeld was ook niet best.

Enige wat wel ok was, was de muziek, en het gegeven dat duidelijk werd dat het publiek uit varkens bestond, die niet alleen hun eigen omgeving zwaar vervuilden, maar zelfs gewoon tussen het afval en de voedselresten in gingen slapen.

Jammer, had meer interviews tussendoor gewild, met publiek en artiesten. Nu was het vooral registratie, nauwelijks informatief.

Ik ben het wel een beetje met Graaf Machine eens. Na een tijdje gingen de concert beelden mij ook wel wat vervelen, ondanks dat er wel een aantal bands en artiesten speelden die ik interessant vind. Had ook gehoopt op wat meer randgebeuren en daarmee wat meer sfeer van het festival. Het was vooral concertregistratie en daardoor had het van eender welk festival uit die tijd kunnen zijn.

Als het puur om de muziek gaat zou ik veel hoger waarderen. Zitten natuurlijk onwaarschijnlijke toppers als Jefferson Airplane, Santana, Pink Floyd, Canned Heat bij. Maar de registratie is zo vlak en zouteloos.

Ik zal er 2 sterren van maken, omdat de 1 ster van gisteren te veel teleurstelling uitbeeldde en wellicht te weinig is.

Wat een takke-herrie, zonde v mn tijd en benzine!

De documentaire bestaat praktisch alleen maar uit optredens van de artiesten met een enkele keer een kort interview met een muzikant ertussen door. De meeste aandacht is er voor de ‘top of the bill’-bands Santana, Jefferson Airplane en Pink Floyd. De registreerde muziek bestaat vooral uit experimentele, langgerekte (door de free jazz geïnspireerde?) improvisaties dus is weinig toegankelijk; zelfs ik die wel van een potje herrie houd vond de heldere, toegankelijke muziek van The Byrds een verademing tussen alle psychedelische rock. Maar tegelijk biedt de film leuke beelden van het publiek van Nederlandse hippies met daarbij veel blote mensen en drugsgebruik (cannabis). Al met al een prima tijdsdocument.

Leuke concertregistratie, beeldkwaliteit liet wat te wensen over, maar dat droeg wel weer bij aan het creëren van een bepaalde sfeer. Ik meende ooit ergens te hebben gelezen dat ze voor de film dezelfde geluidsmensen hebben ingehuurd die ook Woodstock deden, echter kan ik dat niet meer terugvinden. Alleen die achtergrondgeluiden zoals het geklap van het publiek, dat hebben ze later in de montage ruimte toegevoegd, en dat hoor je. Beetje jammer. Daar was Sluizer zelf achteraf ook niet tevreden over, las ik in een interview. Verder een prima tijdsdocument.

Nu in NL te zien op Netflix!

Wat een heerlijke docu is dit. Vind m beter dan Woodstock. Komt vooral omdat er meer nacht en vroege ochtend opnames in zitten. Wat een schoonheid.

Gaat dit zien (op Netflix)

Overigens ziet de dvd in de George Sluizer box er prachtig uit.

5*

Nou.. ik vond maar weinig optredens echt de moeite waard, wellicht ook door matige geluidskwaliteit.

Zelfs Grace Slick klonk niet helemaal zuiver.

Santana was misschien nog het hoogtepunt.

Over het ontstaan van dit festival is ook een docu gemaakt welke nu draait in de filmhuizen: Holland Pop 1970 (Film, 2024)

Ik zat me al af te vragen welke docu ik over Kralingen 1970 gezien had, deze dus.

Na de docu gezien te hebben over het ontstaan, ook de concertfilm van toen zelf maar gezien. Een soort Woodstock, maar veel korter en minder boeiend. Deels komt dat doordat deze docu eigenlijk enkel een concertfilm is waar Woodstock ook veel meer geïnteresseerd was in het publiek en alle omstandigheden. Daarnaast is de kwaliteit erg pover waardoor de optredens zelf nooit echt lekker uit de verf komen. En een en ander is wat saai in beeld gezet. De muziek is wel oké nog. 2,0*.