Attack of the Beast Creatures (1985)

Hilarisch filmpje! Alles is fout in deze film, maar dan wel goed fout. Soms denk je alles gezien te hebben in de filmwereld en dan krijg je dit voorgeschoteld. Het begin is vrij slecht met enkele drenkelingen die aanspoelen op een ogenschijnlijk onbewoond eiland, maar na een kwartiertje begint het echt leuk te worden met het eerste slachtoffer. Naderhand krijgen we de "attacks" te zien door de wezentjes die er werkelijk niet uitzien!

Ik moet ook wel zeggen dat de soundtrack enorm goed was, dus als ik een tip mag geven: zie deze film met een hoofdtelefoon op zoals ik gedaan heb, dan heb je er dubbel geniet van!

De ene zal dit niet kunnen aanzien, de andere zal er van smullen.

Ik ben echt blij dat ik deze film op een bootleg dvd heb.

Dit filmpje is gemaakt in 1983 door een groep amateurs die een leuk idee hadden over een man die zijn gezicht verbrandt met zuur en die het verhaal besloten uit te breiden naar... nou ja, dit...Toen in 1984 er ene Joe Dante met lelijke poppenbeesten een zeer lucratief succes had, begon iedereen die maar een camera kon vasthouden films met haveloze poppen te maken. Zo zagen Ghoulies (1984), Critters (1986), Munchies (1987) en Hobgoblins (1988) het daglicht. Tja en als je dan gek genoeg nog een low-budget horror met poppen onder de titel Hell Island op de plank heb liggen...?

Het is 1920. Ergens crashen zes mensen met een boot op een eiland. In het begin gaat alles goed. De overlevenden plukken bessen, verzorgen hun gewonden en praten over dingen waar je over praat als je vastzit op een eiland. Daarna bestaat de film voornamelijk uit personages die over het eiland trekken op zoek naar een manier om te ontsnappen aan...ja wat? Gemuteerde pygmeeën ofzo? Er gaat ook geen enkele echte dreiging van deze wezentjes uit!

Hoewel het zich met een strak gezicht afspeelt, betwijfel ik ten zeerste of iemand bang zou zijn voor iets in deze film. Hun aanvallen zijn vooral hilarisch onschuldig. Ook best een rare samenleving: want doorat ze maar een paar poppen gebruiken lijkt elk lid hetzelfde te zijn. Maar blijkbaar zijn de wezens echter op zijn minst enigszins intelligent, want je ziet ze een groot afgodsbeeld aanbidden. De beestachtige wezens hangen verder alleen aan kleding en worden op hun plaats gehouden door de acteurs, worden ook regelmatig naar slachtoffers of van zich af gegooid, of ze hangen gewoon in bomen en struiken.

Het is dan ook verwonderlijk dat er ook getoond wordt hoe ze rondrennen. De kleine armpjes zwiepen heen en weer en worden begeleid door een kolibrie-achtig fladderend geluid. Dat is naast een paar goede maar amateuristische gore, verreweg het beste van de film, plus dat het enthousiasme van de kant van de cast en crew er ook best een aardig cheesy filmpje van wisten te maken.

Krakkemikkig natuurlijk op alle fronten deze film zoals je kunt verwachten wanneer zo'n

film wordt gemaakt door amateuristische filmliefhebbers van het genre.

Vaak pakt dit ronduit teleurstellend uit, maar soms ook als niet onaardig en eigenlijk wel

vermakelijk. Zo'n film die ook wel iets aandoenlijks heeft vanwege de vermoede inzet

en ook het plezier van de makers van de film die bij al de beperkingen en gebreken,

zich uitleven op een horrorvariant.

Met roodhuidige wezentjes klein van formaat maar gezegend met een vol, bijtgraag gebit,

en die wat graag hun tanden in menselijk vlees zetten. Het groepje slachtoffers als te

verwachten met geen enkele uitdieping van de karakters, wordt als hapklare brokken voor

die agressieve ettertjes bij verscheidene aanvallen geleidelijk uitgedund. Geheel

voorspelbaar, en zonder enige vorm van originaliteit. Maar wel lekker pretentieloos.

Best wel fijn om deze eens mee genomen te hebben, en met weinig verwachtingen

niet echt een teleurstelling.