Moonshot (2009)

Een drama waarin historische gebeurtenissen worden belicht is niet altijd vanzelfsprekend een groot succes. Logischerwijs ontbreekt vaak de spanning omdat de afloop immers bekend is. Ook gebeurt het vaak dat van een historisch personage de motieven en het innerlijk leven worden blootgelegd. Erg speculatief en zelden echt interessant.

Moonshot vertelt behoorlijk solide het verhaal van de Apollo 11 en de eerste maanlanding. Het verhaal wordt soms een beetje vanuit het perspectief van Buzz Aldrin verteld maar gebruikt weinig of geen dramatische trucs of dramatisch gemoraliseer. Het blijft behoorlijk feitelijk. Verloop en afloop zijn bekend. Toch is het spannend. De verfilming van dit historische gebeuren oogt fris en doet je af en toe de feiten even vergeten. Bij de landing op de maan dacht ik zelfs even: het zal toch niet dat Aldrin zijn collega-astronaut aan de kant duwt en als eerste de trap naar het maanoppervlak afdaalt? Een spannende gedachte. Dat gebeurde niet, maar het geeft wel aan dat de film erin slaagt de kijker mee te slepen in het verhaal.

Uiteraard draait het in Moonshot uiteindelijk om de vlucht naar de maan en de landing. Voor het zover is neemt de film echter de tijd om het drietal astronauten beter te leren kennen en verzuimt niet om ook de sfeer van de late jaren 60 te vangen. De drie acteurs die Buzz Aldrin, Neil Armstrong en Michael Collins vertolken, slagen erin om hun historische karakters feitelijk en overtuigend uit te beelden. Het is een prettige aanloop naar de actie.

Richard Dale heet de regisseur. Hij maakt een film zonder franje. Zonder overdrijving. Enigszins documentaireachtig. Solide, sober, feitelijk en (ondanks het bekende verloop) spannend.. Leuk om te kijken.