Senritsu Meikyû 3D (2009)

Shimizu bijna.

Wie zich het eerste half uur kan doorbijten krijgt best een leuk en mysterieus horrorfilmpje voorgeschoteld. Jammer genoeg duurt het even om echt om gang te komen.

Het begin is vooral nogal slordig. Visueel vaak wat karig, ook qua acteerwerk schiet het nogal tekort. De acteur die Ken speelt blijft de hele film irriteren trouwens, onbegrijpelijke keuze was dat. Daar verliest de film wat aan kracht.

Eens goed en wil in het spookhuis aangekomen wordt het allemaal beter. Duidelijk dat Shimizu de centjes gespaard heeft voor het laatste half uur, zitten een paar mooie en effectieve effecten in verstopt. De film wordt aardig sfeervol ook en hoewel dit al lang niet meer volstaat om als volwaardige horror door te gaan blijft de film zeker boeien.

Laatste half uur is een sterke, mysterieuze film, jammer genoeg is het voorgaande niet kwalitatief genoeg om die score vast te houden.

3.5*

Ik vond er dus geen fluit aan.

Ik had gehoopt op een soort 'Cube'-variant maar ik had niet bepaald het gevoel dat het om een labyrinth ging. De film is geschoten in de Senritsu Meikyu, een doolhof-attractie in het Fuji-Q High Land attractiepark in Japan. Het probleem is dan ook dat de film nergens boven het 'sppokhuisgevoel' uitstijgt. De film is ook behoorlijk zwaar om in te komen.

Visueel vind ik het allemaal maar povertjes. De personages zijn niet interessant genoeg om het verhaal boeiend te houden. De geesten die opdagen zijn niet gemaakt om de kijker angst in te boezemen, er wordt geen gebruik gemaakt van make-up of iets dergelijks. Alleen op het eind lijkt de film op dat gebied wat los te komen maar dan is het al te laat.

De attractie zou ik in het echt ongetwijfeld bezoeken, maar de film wist me nauwelijks te boeien. Vooral op horrorgebied schiet Shock Labyrinth ernstig te kort.

Matige J-horror.

Van de regisseur van o.a. Ju-on (2002) zie ik. Helaas vond ik dit maar matig. Net zoals FillumGek hoopte ik ook een soort variant van Cube (1997) te zien.

Qua verhaal is het niet zo bijzonder en het komt nogal 'zeurderig' over. De verscheidene personages helpen hier zeker niet bij, met name Ken is erg irritant.

De horror zelf is redelijk ver te zoeken, op momenten leek het meer of ik naar een drama aan het kijken was. Het spookhuis zelf is oké, maar boezemt geen angst in; afgezien van het laatste halfuur waar het redelijk losgaat. Overigens ergerde ik me mateloos aan het knuffelkonijn die alsmaar door de lucht blijft vliegen, waarschijnlijk meer bedoelt om het 3D-effect te laten zien dan dat het daadwerkelijk eng is.

Al met al erg matig, met het gegeven had zoveel meer gedaan kunnen worden.

Kleine 2,0 sterren.