La Loba y la Paloma (1974)

Ze bestaan wel degelijk : Liechtensteinse films...al beperkte de bijdrage zich doorgaans tot een rekeningnummer, vermoed ik. Zo ook hier in een film die zich afspeelt in Asturië prov. Oviedo en dat is te merken. Niet toevallig ook de homebase van de regisseur, die zich- vermoed ik- liet inspireren door lokale folklore, want het verhaal heeft wel iets van een ouwe legende. Of misschien dekt sprookje beter de lading.

Beter dan horror die ik er niet meteen inzie, of toch niet de horror die je van een seventies genrefilm verwacht. Al verwacht je van een Spaanse genrefilm uit die tijd wel boze volwassenen en bedreigde kiddies, die krijgen we hier ook. Net zoals we hier niemand minder dan horroricoon Pleasence krijgen, misschien de voornaamste reden waarom dit als horror wordt gemarket. Hoe de goede man hier precies verzeild raakte weet ik niet, ik zal wel even vertellen wat hij hier doet.

Ik moet er wel even bij zeggen dat ik de synopsis niet geheel volg : het is Pleasence die de "schat "- een afgrijselijk lelijk gouden beeldje- vindt, en zijn buddy Jaspe tracht hem meteen ervan te beroven. Pleasence is pissed en slaat hem dood, diens dochter Catala- die wordt geacht minderjarig te zijn- kijkt toe en wordt psychotisch. Volgt een cut : Pleasence heeft in de cel gezeten- schijnbaar niet te lang- en keert zoals alle booswichten terug naar de locus delicti. Die blijkt nu te worden bewoond door Sevilla, haar vent Sambrell ( die jullie kennen als booswicht uit tig spaghetti's ...) en haar broer, een...dwerg, Dunne. Deze verderfelijke lieden willen allen slechts 1 ding : het beeld terugvinden. Maar waar is het godverdomme gebleven ? Om dat uit te vogelen besluiten ze Catala uit het dolhuis te halen, zgn. uit barmhartigheid. Helaas is ze weggezonken in een toestand van catatonische schizofrenie en kan ze geen pap meer zeggen. De 4 gaan proberen- ieder op hun eigen manier en pogend de anderen niet in de buit te laten delen- Catala aan het praten te krijgen. Dat Sambrell dit probeert via klappen en rape, zult u al begrepen hebben.

Had op zich nog een redelijke exploitation film kunnen opleveren, ware het niet dat de brave Suarez dit alles nadrukkelijk afficheert als een sprookje en strooit met metaforen, zoals u vanzelf zult zien. Het is een film uit tio Franco tijd dus dit soort metaforenspelletjes was toen gebruikelijk om er boodschappen verhuld mee uit te zenden, ik geef toe dat ik niet weet welke precies. Maar wie weet wat pak 'em beet Hans en Grietje betekent ? Bovendien verhinderde de censuur sleaze dus de rape is off screen, net als de sex die Sevilla heeft met de- toegegeven : uiterst aantrekkelijke ! - Pleasence. Die Sevilla trouwens- aardig MILFY- met tieten die er steeds uit willen springen. Op het eind ook nog wat geweld en bloed, maar niet om enthousiast over te raken.

Opvallendst misschien de setting : een troosteloos, grauw en druilerig Asturië, meer bepaald de kust. De score van Lockyer was wel goed.

Beetje weinig voor horror/ Pleasence buffs vrees ik, en ondanks de bescheiden speelduur langdradig te noemen. Is dan ook niet uitgebracht op DVD met onderschriften, er is wel een- prijzige- Engels gedubde VHS.