Ballade pour un Voyou (1963)

Er bestaan er velen van : NV geinspireerde genrefilms uit de sixties die probeerden ABDS na te apen en wanhopig trachtten over te komen als coole gangsterflicks met de verplichte ironische meta- knipogen voor de gevorderde intellectueel... Bonnardot had net wat bescheiden succes geoogst met Mouranbong- nog niet gezien- bij het CDC kringetje en uit dankbaarheid probeerde hij een film in mekaar te knutselen waarvan hij waarschijnlijk dacht dattie het in datzelfde milieu ook wel aardig zou doen. Lukte schijnbaar niet helemaal en is nu tamelijk vergeten.

De inhoud biedt ons precies wat we mogen verwachten : we beginnen op het vliegveld waar wazige typetjes schijnbaar verbonden aan veiligheidsdiensten staan te wachten op een al dan niet overgelopen spion- we herkennen o.a. de ouwe Garrel en zelfs Donald O'Brien - die wat semi- coole verveelde praatjes uitslaan.

Die spion zien we verder niet, het blijkt ook niet om hem te gaan maar om zijn mysterieuze koffertje, dat gejat blijkt te zijn door de bende van gangster Vitold. Die heeft een fall guy nodig om het koffertje de grens over te smokkelen, en hij heeft al een ideale kandidaat : ex- con Terzieff- met de absurde en wie weet grappig bedoelde naam Vincent Vivant uitgerust hier-, nu mecanicien die een square leven tracht te leiden. Natuurlijk bezwijkt hij voor de verleiding en toont zich bereid om per camion het mysterieuze koffertje te transporteren. Als waakhond krijgt hij niemand minder dan Emilfork mee, uiteraard wordt zijn lelijke , groteske kop ons getoond in de nodige close- ups.

Op de achtergrond intussen maakt Terzieffs lief- een ouw Knef van 38 die hier geacht wordt 28 te zijn !- zich ernstig zorgen over haar vriendje, en informeert flic Noiret in een wederom ondankbare rol. Deze brave flic begeert Knef, maar omwille van het Goede wil hij ook Terzieff die hij ooit zelf in de bak stopte op het rechte pad houden.

Het vervolg kunt u uittekenen : Terzieff ontdekt dat Vitold hem wil framen en vanaf dan is het ABDS time waarin Terzieff on the run is voor zowel de flikken als de gangsters, bovendien ontdekkend dat het koffertje nogal explosief materiaal bevat. Het slot is dan puur plagiaat van een gekende godART klassieker.

Had op zich nog wel een aardige oldschool gangsterflick kunnen zijn en is verder ook niet te vervelend, maar de wanhopige pogingen van de makers om gedwee hun grote voorbeelden na te apen roepen nogal wat irritaties op, althans bij mij, en daardoor is dit eerder anti- cool dan cool te noemen.