La Cuccagna (1962)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor deze briljante boom drama/komedie Wat mij betreft even invloedrijk en geniaal als Fantozzi .

Enfin, de heldin- niemand minder dan Donatella Turri - behoort dus tot een het neo realisme zo dierbaaar type, dat van de typiste c.q. secretaresse die slechts een baantje kan krijgen dan wel behouden indien ze met de baas naar bed gaat, en we zien dan ook hoe ze in allerlei treurige dead end jobs genadeloos wordt misbruikt, waarbij ze steeds weer terugkeert naar de halve wittenboorden crimineel en uitbuiter Dorsi.

Ook thuis zit het haar niet mee ,want haar ouders- film speelt trouwens in Rome- zijn totale proleten die alleen teevee willen kijken, haar oudere broer is een bruut en overtuigd fasjist en haar jongere broer is een ontzettende nicht die haar advies geeft over schoenen en make-up, en met wie ze uiteraard als enige kan praten wanner het over gevoelens gaat. Dit schattige knaapje wordt trouwens gespeeld door niemand minder dan cultsterretje Gianni Dei, die we kennen uit oa GAV en andere sleaze klassiekers.

Het vriendje waar Donatella zgn. zelfmoord mee wil plegen slaat stoere communistische praat uit, maar is slechts een pantoffelheld, zo blijkt.

Het laatste shot is archetypisch en wederom een knipoog naar het neo-realisme.

Deze is prima met Engelse ondertiteling te volgen op het net.

Wel beetje te drukke film (echt Italiaanser kan bijna niet) en het einde vond ik wel licht ongeloofwaardig te noemen, op dat schietterrein van het leger, al met al nog wel ruim voldoende.