Der Knochenmann (2009)

Deze regisseur is in eigen land blijkbaar erg successvol aangezien hij reeds een 20-tal speelfilms en enkele episodes van tv-series op zijn naam heeft staan. Buiten deze heb ik er nog geen enkele van gezien.

Ik heb hem gezien op het BIFFF filmfestival. ( http://www.bifff.org )

Ik verwachtte mij aan een amusante komedie met wat slasher elementen erin verwerkt, maar daar heb ik me serieus aan mispakt. Hij begint goed met Brenner die op zoek moet gaan naar een verdwenen leasing wagen, alleen al het fragment als hij zijn 'muilende' baas tegen komt in het restaurant vond ik hilarisch, dat beloofde het allerbeste.

Spijtig dat deze film een beetje vanalles tegelijk wil zijn. Voor een groot deel komedie, een behoorlijk deel familiedrama, dan weer enkele scènes uit het porno-misdaadmilieu en misdaad tout court. Geen enkele van deze filmgenres krijgt genoeg aandacht waardoor het geheel erg onevenwichtig overkomt.

Van mij mocht er véél meer gefocust worden op de beendermaalmachine in de kelder, dat zag er lekker ranzig uit. Spijtig dat het allemaal zo braafjes werd uitgewerkt, hier had véél meer in gezeten als de maker wat meer durf had getoond en ronduit voor een gore Horror-Komedie had gegaan, een gemiste kans ! Hij duurt ook bijna twee uur, da's véél te lang voor zo'n dun verhaaltje over een verdwenen wagen en wat familiale problemen...

6/10, met de hakken over de sloot.

Als ik hem niet in een cinema zaal had gezien maar op TV, had ik hem hoogstwaarschijnlijk maar een 5/10 gegeven. Op groot scherm met superieur beeld en geluid komt een film nu eenmaal véél beter tot zijn recht dan op een TV scherm.

Er komen absoluut enkele memorabele scènes in voor, maar het totaalplaatje stelde teleur.

Filmsite : http://www.derknochenmann.at/

Fijne verrassing uit Oostenrijk deze film waar tussen wel heel veel genres ge-switched wordt: drama, romantiek, humor, thriller, horror en allemaal spelend in en rond zo'n gemütliche Stube waar ze ook regelmatig van die busreisjes vol met bejaarden naar toe rijden om ze pannen en dekbedden aan te smeren.

Hoofdpersoon komt er als repo-man een auto terugvorderen, maar blijft er hangen en maakt kennis met de vriendelijke waard, zijn ambitieuze zoon, Oostblok-criminelen, een geheimzinnige kelnerin en de zeer charmante vrouw van de zoon en natuurlijk is er ook nog tijd om in polonaise mee te zingen met die befaamde Oostenrijkse hit: Live Is Life.

Een komische misdaadfilm uit Oostenrijk en best leuk ook. Op een verhalende bodem van dood, vlees en verderf ontwikkelen zich een aantal leuke plotjes gebaseerd op intermenselijke relaties. Een film met veel zwarte humor en macabere gebeurtenissen. Leuke personages ook, die zich met dat grappige Oostenrijkse taaltje heerlijk droog en openhartig uiten. Er hangt een gezellig maar ook bizar sfeertje in de film.

De misdaad waar het in de film om gaat is relatief snel opgelost. Daar gaat het dan ook niet zo zeer om. Het gaat de maker meer om de motieven van de personages en de onderlinge verstrengelingen van de karakters. Dat de personages geen lieverdjes zijn, komt behalve in hun huichelachtige gedrag ook in een aantal brute scènes naar voren die geheel in lijn met de luchtige toonzetting zijn voorzien van humoristische accenten. Meedogenloos geweld wordt afgewisseld met situatiekomedie wordt afgewisseld met melancholische momenten. Regisseur Wolfgang Murnberger weet van deze ongelijksoortige elementen een prima coherent geheel te smeden.

The Bone Man bevalt goed door de afwisseling, de droge humor, de groteske gebeurtenissen. Het acteerwerk is goed. De personages zijn sterk uitvergroot en ongeloofwaardig, maar steeds op een acceptabele manier. Aan het einde gaat de film met een heerlijke turbulente opeenvolging van bizarre gebeurtenissen nog eventjes helemaal los. Grappig en een beetje ontroerend en wellicht een beetje schokkend. De film laat je in ieder geval met een prettig gevoel achter.

Leuke film. Soms was het me iets te gezellig. Te gemütlich. Iets meer scherpte in de dialogen, iets meer venijn in de personages en iets meer dreiging in de sfeer zou er voor hebben gezorgd dat de film ook nog spannend zou zijn geweest. Ik heb me goed vermaakt hoor, maar van spanning liep de film bepaald niet over.

In grote lijnen: niet echt spectaculair. Deze film moet het hebben van een paar incidentele scenes: een paar heftige en en paar hele leuke, waarbij ik de "boekstudie" tussen Horvath en Berti wel eruit vond springen: lekkere droge humor. De tweede helft van de film, waar wat meer vaart in zat, maakte het gemis van de eerste helft weer goed. De muziek op het verkleedfeest was ook prima in orde; die band mag komen spelen als ik weer eens een feestje heb.