Takut: Faces of Fear (2008)

Indonesische horror is erg upcoming. Internationeel zetten ze zichzelf steeds beter neer. Hoewel ze er nog typische kwaaltjes op na houden, wordt er met Takut een fijn representatief rijtje neergezet.

--Show Unit--

Rako Prijanto mag het spits afbijten met zijn short. Wat meteen opvalt is z'n keuze voor zwart/wit, met enkele kleuren die af en toe opdoemen. Het zet een aardig sfeertje neer in een verder weinig boeiend verhaaltje. Het kabbelt wat voort maar weet weinig indruk te maken. 2.5*

--Incarnation of Naya--

Next up is Riri Riza met een vrij traditioneel opgezet spookverhaaltje. Voor een kortfilm heeft het een wat lastig neer te zetten idee, er is namelijk maar weinig tijd om als kijker helemaal op te gaan in het gebeuren. Hoewel er een zeer gaaf en suspense vol stuk volgt, blijft het een beetje aan de vlakke kant. Fijn geschoten en vlot verteld, maar niet meteen het beste wat deze groep filmpjes te bieden heeft. 3*

--Peeper--

Hier begint Takut zichzelf te verbeteren. Een erg vlot en geinig verhaaltje over een iets te perverse en nieuwsgierige bewaker. Neemt een gave wending wanneer hij de kans krijgt om een kijkje te nemen in de kleedkamer van een bekende danseres. Hoe deze danseres aan haar uitstraling en talent komt wordt voor hem al snel duidelijk, erg luchtig filmpje met een klasse einde. 3.5*

--The List--

Meestal zitten er in dit soort verzamelingetjes van short films een uitschieter naar boven, en één naar beneden. The List werd de eerste die er voor mij echt bovenuit sprong. Hoop viezigheid met insecten, vrij misselijk gedoe voor de mensen die niet zo'n fan zijn van glibberige of harige beestjes. Heel sfeervol neergezet, de meneer met de dikke snor (die meester is in de zwarte magie) trakteert de kijker op genoeg leedvermaak. 4*

--The Rescue--

Het kortste filmpje, en misschien maar goed ook. Niet dat ik er niets aan vond, integendeel, het heeft gewoon zo weinig te vertellen. Na een korte monoloog weet je waar je aan toe bent en wat volgt zijn 2 handjes vol zombies en een handje vol gewapende militairen. De look van de geïnfecteerde is erg geslaagd en ook de grauwe look werkt erg goed mee. Het ontbreken van opvallende gore is geen verschikking want daar hebben ze een stel broers voor ingeschakeld... 3.5* voor deze.

--Dara--

En die broertjes staan bekent als The Mo Brothers. En dan heb ik alle reden om vrolijk te worden. Onlangs gooide ze grote ogen met hun gory flick genaamd Macabre (2009) . Een heel fijn splatter festijn die gebaseerd is op hun eerdere short... Dara! En na het zien van dit kleine werkje zie je meteen waarom het budget voor de gebroeders beschikbaar kwam: wat heerlijk was dit Toch wel de grote heren binnen de Indonesische horror, met hun kunsten toveren ze gave gore op het scherm en een fantastische killer lady. Heel fout (gemoedelijk) sfeertje dat al haar praktijken compleet bedekt, de krankzinnigheid straalt er voor de kijker echt vanaf. 4.5*

Dit soort verzamelingetjes van shorts zijn altijd érg handig om eens een kijkje te nemen tussen al een handjevol aankomend talent. Thailand deed dat al op geweldige wijze met de Phobia films en nu komt het label van niemand minder dan Brian Yuzna (zo ben ik hier gekomen) met een fraaie Indonesische variant. Robby Ertanto (The List) en Ray Nayoan (Peeper) zijn namen om in de gate te houden, hebben hun idee erg fijn uitgewerkt. Dat de short van Kimo Stamboel en Timo Tjahjanto zo goed zou worden had ik welk verwacht, dat zijn echt namen die je voortaan niet mag missen. 4* gemiddeld.

Op aanraden van jeroentjuhhhhh deze eens gaan bekijken en het blijkt uiteindelijk een hele aardige tip. Ik heb nog haast niks gezien uit Indonesië dus dat leek me sowieso interessant. Helemaal omdat meerdere regisseurs hun licht laten schijnen op mijn favoriete genre.

In 'Show Unit' begaat een man een vreselijke fout en wordt daarop afgeperst door een vreemde. De grafische stijl is opvallend, veel zwart/wit met enkele felle kleuren. Een beetje zoals Sin City. Goede keus want het zorgt voor een behoorlijk sfeertje. Het verhaal stelt verder niks voor en de personages zijn ook erg oppervlakkig. Meer drama dan horror, niet bijzonder boeiend.

'Incarnation of Naya' bevat wel een klassiek horrorelement, namelijk geesten. De setting is goed gekozen met het familieritueel en de dialogen tussen de broer en zus waren ook leuk om te volgen. Ik kon me alleen niet zo goed in het filmpje inleven, mede door de korte tijdsduur. Zo vond ik de geesten niet zo goed gelukt en bleven de angstaanjagende momenten eigenlijk een beetje uit.

'Peeper' is al beter dan voorgaande filmpjes. Gelukkig wordt er niet al teveel gesproken want ik was voornamelijk met de man aan het meegluren naar de dames waardoor ik de ondertitel nog wel eens miste hehe. Vermakelijk filmpje met een leuk einde.

Zwarte magie staat centraal in 'The List', het leukste filmpje tot nu toe. Een vrouw neemt wraak op haar ex door middel van verschillende insecten op hem los te laten. Lekker smerig en een tof einde waarbij ik eigenlijk hoopte dat de duizendpoot uit haar lichaam zou scheuren.

Zombies kunnen me al lang niet meer bekoren tenzij er iets nieuws wordt gedaan. In 'The Rescue' is het echter weer precies wat je verwacht. Een paar militairen tegen een paar zombies. De make-up is goed en het grauwe kleurfilter geslaagd. Gelukkig duurt het filmpje niet lang want het is slaapverwekkend simpel allemaal.

Gelukkig is het beste voor het laatst bewaard in de vorm van 'Dara'! Een soort voorloper van Macabre (2009), denk een beetje hetzelfde geval als met Dumplings een paar jaar geleden. Daar was ook een short van en later een zelfstandige film van gemaakt. Dara is een heerlijk geschift personage die me ook al heeft weten te overtuigen in Macabre. Lekker bloedfestijn ook al is het minder dan zijn grotere broer. Het is echter wel de reden waarom ze een groter budget kregen. De ietwat nare smaak die enkele voorgaande filmpjes achterlieten wordt voor een heel groot deel goed gemaakt door deze geweldige afsluiter!

Zoals met veel verzamelingen is het nooit allemaal van even goede kwaliteit. Sommige hebben zelfs geen uitschieters maar dat heeft Takut gelukkig wel in de vorm van 'The List' en het geweldige 'Dara' die met kop en schouders boven de rest uitsteekt. De overige vier variëren van matig tot aardig. Ik kijk vooral uit naar een nieuwe Mo Brothers.