Paco (2009)

Ik - onwetende- hoopte hier een urban deprivation flick vol sex, drawgs en geweld te zien, het bleek zich echter te handelen om een braaf edu-tv filmpje gesponsord door o.a. de dwaze moeders tegen Paco. Zoals waarschijnlijk gekend is Paco slang voor een coke-afgeleid ranzig goedje dat driftig wordt geconsumeerd door lumpenpaupers in achtergebleven gebieden op de aardkloot, de anti- held heet toevallig ook Paco, of nee, misschien is het opzet...

Wie die leraar paraschizologie is weet ik niet, op IMDB hebben ze het over een psychicist , maar de jongeman Francisco Blank blijkt hier een heuse natuurkundige te zijn en zoon van senatrix Goris, uiteraard corrupt. Dit knaapje maakt blijkbaar een ernstig verlate puberteit door en besluit als afgestudeerde twintiger aan een eerste jeugd te beginnen, en wel met een of ander snolletje uit de ghetto dat n.b. als bonne werkt in de senaat. Deze introduceert hem in de coole wereld van de ghetto vol sex, drawgs, geweld en deprivation. Zo gaat het van kwaad tot erger...

De film heeft gedeeltelijk een flashbackstrucuur, we weten in het begin dat Paco landelijk berucht is vanwege een misdrijf, wat dat precies is wordt op het einde volledig duidelijk. Onder die flashbacks ook een tripje naar zuid-afrika dat wel erg ridicuul was, Johannesburg schijnt te worden bevolkt door Jamaicanen die steeds ya, man zeggen ! Of misschien spraken ze Afrikaans...

Grootste deel van de speelduur wordt echter in beslag genomen door de afkick -en praat sessies in de kliniek, die wordt gerund door niemand minder dan Norma Aleandro. Erg saai, aangezien junks erg saai en vervelend zijn en hun psychologie q.q. eenvormig.

Rafecas beweerde gedeeltelijk te zijn afgegaan op eigen ervaringen als puberende junk, tegenwoordig issie zen-Boeddhist. Maar een beetje spacen op de bruin of wit is toch ook Zen, of zie ik dat verkeerd ?

Goed, ik vond het niet veel, maar dat komt misschien vooral omdat ik de verkeerde verwachtingen had.

Happy Mardi Gras !