Bram Fischer (2017)

Goed geproduceerd en over het algemeen prima geacteerd, maar te onderkoeld historisch drama over Bram Fischer, de advocaat die in 1963 in een rechtszaak tegen een aantal ANC-kopstukken [waaronder Nelson Mandela] de verdediging voerde en wist te voorkomen dat zij ter dood werden veroordeeld. Hij was zelf betrokken bij de voorbereiding van de sabotage-acties van de ANC, maar door een speling van het lot was hij niet aanwezig bij de bijeenkomst waarbij de ANC-leiders werden opgepakt. Fischer heeft dus een groot geheim te verbergen en dat maakt zijn rol in deze zaak erg complex.

De film verveelt nooit en Peter Paul Muller is uitstekend in de hoofdrol, bovendien geeft Sello Motloung een knappe vertolking weg als Nelson Mandela. Hij lijkt nauwelijks op Mandela, maar heeft wel diens natuurlijke charisma. Wat veel belangrijker is: hij speelt ingetogen, waardoor de dramatische focus altijd blijft waar die thuishoort, bij Bram Fischer. Het onderkoelde acteren is lange tijd effectief, maar verzwakt de dramatische impact van het einde dat niet het gevoel van triomf heeft dat het had moeten hebben. Niettemin onderhoudend en interessant.

Over Nelson Mandela zijn er vele documentaires en films gemaakt.

Maar over Bram Fischer, de advocaat en sympathisant van het AMC was er nog niet veel bekend.

In dit drama geregisseerd door jean van der Velde komt daar bij deze verandering in.

Een interessant verhaal met toch wel tragische afloop.

De film zelf is degelijk maar wel aan de taaie kant.

Ondanks het boeiende verhaal had ik soms de moeite om de volledige aandacht te behouden.

3*/3.5*

Naar waar gebeuren, deze film over de apartheid in Zuid-Afrika in de jaren 60. Niet de eerste film over dit onderwerp, maar het blijft een ontstellend historisch voorbeeld van menselijk onrecht.

Zonder groots te zijn, laat de film zich toch gemakkelijk en boeiend volgen. Slot is werkelijk keihard.

Merkwaardig - en best sfeer en tijdsgeest weergevend - de mengelijk van Engels en Zuidafrikaans.

De niet bovenmatig getalenteerde Van de Velde probeert iets te veel de perfecte film af te leveren en stopt derhalve een overdaad aan informatie in Bram Fischer wat tegen het einde behoorlijk gaat irriteren, maar alles bij elkaar toch een ruime voldoende. Verhaal is al, vanuit andere perspectieven, vaker verteld en het is toch wel een compliment dat ondanks dat de afloop al vooraf bekend is de film behoorlijk spannend is en blijft boeien. Enkele fouten en/of onwaarschijnlijkheden(zal het echt zo zijn geweest dat een advocaat de openbare aanklager uitmaakt voor een James Bond adept in 1963? De taferelen van blijdschap als de rechter zijn uitspraak heeft gedaan komen behoorlijk onwerkelijk over, zelden mensen gezien die zo bizar vreugdevol reageren op een levenslange gevangenisstraf), neem je maar op de koop toe. Verstand op nul zetten kan derhalve af en toe helpen. Wat ook helpt is als je een liefhebber van een rechtbankfilm bent, want dat is waar Bram Fischer zich uiteraard grotendeels afspeelt. Nergens de grootse film die het wil zijn, maar het kijkt goed weg en veel details kloppen wel. Sterke rol van Muller ook, heeft me in Gooische Vrouwen nooit kunnen overtuigen met zijn overacting, maar hier werkt het accent en zijn vertolking wel, ondanks dat hij wat te jong oogt voor een advocaat met zulke oude kids.

Beetje te lang, maar zeker een mooie film.

Mooie film die zich afspeelt in de jaren 60 ten tijde van het dictatoriale bestuur in Zuid-Afrika. Een wake up call om de democratie te beschermen.