The Matchbreaker (2016)

Op zich is het wel een sympathieke film. Het plotidee is eigenlijk nog wel leuk ook. Maar het idee is niet boeiend of komisch uitgewerkt. De film is slechts een sympathieke goedwillende poging om iets humoristisch neer te zetten. En dat lukt helaas niet. Het blijft bij sympathiek.

Het probleem van de film is dat de verhaallijn in alles de veilige middenweg bewandelt. Veilig is flets.

Zo zijn de personages altijd aardig. Zelfs de niet aardige zijn niet eens heel onaardig. En in die paar gevallen dat een personage eens wel geslaagd grappig uit de sympathieke boot valt, dan wordt dat heel snel recht getrokken, zodat de opwinding weer snel voorbij is.

Voor de gebeurtenissen geldt hetzelfde. De gebeurtenissen zijn grappig in de dop, maar niet grappig in de uitvoering. Te weinig ongewoon. Te weinig pit. Te weinig flair. Te weinig scherpte. De middenweg is gewoon niet grappig. Sympathiek is niet grappig.

Contradictie, overdrijving, incorrecte situaties en scherpe teksten zijn dingen die een film grappig maken. Van die dingen heeft de film bijna niets.

Hier en daar een grappig dialoogje. Dat wel. Maar, hier en daar grappig is wel heel mager voor een komedie.

De synopsis klopt van geen kanten, jammer want dat scenario had wellicht wat grappiger geweest dan de opzet in deze film.

Een romkom over een jongeman die erachter komt dat er geld te verdienen valt met het stoken in relaties met als doel een break up. Wanneer hij het meisje van zijn dromen ontmoet wordt hij ingehuurd om haar relatie kapot te maken...

Een voorspelbare en clichématige film met brave humor en een knullige cast, meer kan ik er niet van maken.