Raíces (1955)

Ze bestaan nog : Latijnsamerikaanse festivalhits zonder duidend commentaartje van de pundits...maar hij won nog wel de FIPRESCI in Cannes !

Schijnbaar weer 1 van die films die de Latijjnsamerikaanse cinema op de kaart zetten, al draaiden er al eerder films uit dit " continent" op de festivals van naam. Deze wordt wel beschouwd als een duidelijke voorloper van wat die contreien nog op sociaal-realistisch gebied voor ons in petto zouden hebben, de structuur heeft e.g. soy cuba duidelijk beinvloed, en de politieke strekking ligt er dik bovenop.

Begint met een voice-over die mededeelt dat de titel slaat op de indianen als wortels van Meggiko, het zout der aarde. Dit tegen de achtergrond van de onvermijdelijke tempels en andere overblijfselen van precolumbiaanse culturen.

Las vacas bevat in een notedop dat wat even later in Brasil cinema novo zou gaan heten en gaat over een indiaans koppeltje dat zijn koe kwijt is en dreigt te kreperen van de honger in de woestijn, de clou maakt het meervoud van de titel duidelijk.

Het tweede is erg zwak en een staaltje yankee bashing, gaat over een Amerikaanse antropologe die voor haar profschrift onderzoek doet in een achterlijk indianendorp, ze ziet tot haar tevredenheid dat haar vooroordelen volmaakt worden bevestigd door de locals. Een paar jaar later komt ze terug, en wie weet ziet ze het licht..

Het derde deel over de eponieme schele is het best en terecht gekendst, het sarcasme ervan is vernietigend en Bunuel zou willen dattie ooit zo'n vernietigende kritiek op geloof en bijgeloof had geleverd in 25 minuten.

Het vierde is weer erg zwak en gaat over een ouwe mof die tussen de indiaanse tempels achter een dorpsschone aanzit, die echter niet op deze viezerik zit te wachten.

Deze voorloper is ook een navolger, en wel van het neo-realisme natuurlijk : op locatie geschoten amateurs die aandoenlijk onhandig zijn, maar toch duidelijk minder natuurlijk begaafd dan hun Italiaanse collega's, de overdubbing was technisch ook veel slechter en behoorlijk storend.

Over het algemeen kun je wel zeggen dat dit nu allemaal behoorlijk ongepolijst en zelfs lomp overkomt , het belang ervan is vooral historisch.

Toevalstreffer van de debuterende regisseur die nog slechts b- films zou maken, dacht ik.

De delen werden door 2 verschillende fotografen geschoten, alle 4 de delen hadden een andere componist.