Where God Left His Shoes (2007)

De film heeft wat weg van The Pursuit of Happyness maar is rauwer en meer realistisch.

Geweldig rol van een van me favoriete acteurs John Leguizamo een welverdiende dikke acht dus 4*

Sterke maar toch wel depressieve film met geweldig acteerwerk van vooral Leguizamo en z`n film zoontje. Had alleen een heel ander einde verwacht, het einde wat ik in gedachten had had deze film waarschijnlijk een nog hogere rating gegeven. Nu hou ik het bij een kleine 8, 4*

Sterke film, met een uitstekende Jhon Leguizamo:)

Een wat depressieve film, dat wel, maar het laat wel een erg goed, en realistisch beeld zien, van de arme mensen in de samenleving.Iets wat trouwens iedereen kan overkomen, en sneller dan menigeen denkt.

Goede film!

slappe film, ligt er erg dik bovenop, een eo woensdag-avond film.

Deze film mocht wensen dat deze ook maar iets van pursuit of happyness kan evenaren. een dikke 1

Sterke acting van de familie Diaz, ihb van David Castro .Weinig vaart maar dat mocht in deze film, verhaal is wel triest maar ergens ook weer niet .Een wat abrupt maar toch ook wel hartverwarmend eind .Beter dan gemiddeld .

Ok ik doe niet moeilijk vanavond ik geef een 3,5 ipv 3 want een moeliijk onderwerp heel goed weergegeven zonder het typische Hollywood kerstmissentiment.

aardige film met leuke vader/zoon dialogen. Goed plot.

Ik vond het -als vader van een ventje van 2,5 en van een kerel van 7 mnd- een aangrijpende film en kon het op sommige momenten ook niet droog houden, maar kan iemand mij een pm sturen waarom het zo raar afloopt? Ik snap er helemaal niks van en was overdonderd dat de aftiteling begon.

Mooie film, alleen het einde had wat beter afgewerkt mogen worden dat was jammer.

De film had raakvlakken met The pursuit of happyness

Waardering: 3,5 sterren

Moet geloof ik toch even uitleggen wat ik hartverwarmend aan het einde vond. Daarvoor moet je enigszins kunnen liplezen. Pa zegt dan tegen zijn stiefzoontje, die hem dat nooit eerder heeft horen zeggen, love you.

Wat er over heyt einde gezegd wordt op imdb:
IMDb :: Boards :: Where God Left His Shoes (2007) :: Ending....

Hele mooie en ontroerende film.

Letterlijk uit het ( Amerikaanse) leven gegrepen.

De film toont aan hoe het zorgstelsel in elkaar zit en is behalve een drama eveneens een protest t.o.v. de Amerikaanse overheid.

Dat dit menselijke drama afspeelt rondom Kerst maakt de situatie alleen nog maar meer schrijnend.

Er wordt prima geacteerd en het drama is sfeervol in beeld gebracht.

Zoals al eerder genoemd hier geeft alleen het einde een onbevredigend en wrang gevoel.

Maar eigenlijk is dat ook wel weer toepasselijk voor het verloop van

"Where God left his Shoes"

4*

ik vond poursuit of happiness beter, maar ook deze was zeer ontroerend en goed gespeeld.

**3.5

Pursuit of happiness was zeker beter maar deze was ook goed te pruimen.

Wij vonden hem best okee. Hoe gek het mogen klinken, wij vonden hem zelfs een iet wat te geromantiseerd. Denk dat het eigenlijk nog wel een stukje harder is in het echte leven. Roept zeer zekers discussies op. Je gaat er naderhand ook wel over nadenken. Prima !!

Prachtige rauw geacteerde film, die hetzelfde plot heeft als The Pursuit of Happyness maar meer als voldoende afwijkt om bijzonder te zijn.

redelijke film. kijkt makkelijk weg maar vond niet vel bijzonders

Mooi om te zien dat uiteindelijk de moraal in deze film belangrijker is dan dat het verhaal helemaal uitgewerkt word.

Prachtige film die goed laat zien hoe moeilijk het is om zonder of weinig geld in een grote stad te overleven

Een ander soort kerstfilm....eentje die laat zien hoe kerstavond er uit ziet zonder warm en gezellig huis, een goed gedekte tafel en cadeau's on de kerstboom. Realistisch en tamelijk deprimerend vond ik het overkomen, wat dat betreft een stuk doeltreffender dan het enigzins vergelijkbare The Pursuit of Happyness. Ik moet wel bekennen dat mijn sympathie voor de personages wat afnam toen uit de hoge hoed kwam dat meneer in de bak had gezeten en moeders er blijkbaar de gewoonte op nahield om te shoppen zonder te betalen. Niet dat de film er op aanstuurt om dit goed te praten, ik voelde gewoon enige wrevel over het feit dat sommige mensen niet alleen veel pech hebben, maar het ook wel een beetje zelf opzoeken op die manier. En dat jochie is het kind van de rekening, zeer overtuigend gespeeld door dat mannetje trouwens! Ontroerend einde waar ondanks alles warmte in schuilt.

Leuk, onderhoudend drama dat lekker wegkijkt.

Een wat slappe film waar pas tegen het eind beter geacteerd wordt en nog wat van de film wordt gered. Gedurende de rest van de film is het allemaal wat onrealistisch. Het einde van de film is ook niet echt bevredigend naar mijn mening al is het misschien een heel, heel klein beetje ontroerend. Al bij al een slap aftreksel van pursuit of happyness.

Zelden zo'n teleurstellende film meegemaakt. Te banaal voor woorden. De hoofdpersonen worden op geen enkel moment echt sympathiek. Ik betrapte mijzelf er vaak op dat ik dacht: 'lekker belangrijk of deze mensen een huis vinden voor de Kerstdagen'

Anderhalf uur van mijn leven die ik niet terugkrijg!

Vrij aandoenlijk verhaal met een erg sterke rol van Leguizamo. Jammer dat het einde een beetje teleurstellend is.

erg mooie film en je leeft echt met de familie mee maar ontzettend jammer van het einde!

Aardige film, maar af en toe ergerde ik mij ook behoorlijk! Een huis willen huren terwijl je geen inkomen hebt, en dan nog raar kijken als je het huis dus daardoor niet krijgt! Ik vond het voor de kinderen zielig, maar niet voor de ouders, die hebben dit toch echt zelf veroorzaakt. Daarbij, die vrouw had toch ook kunnen werken toen ze merkte dat de boxcarriere van haar man steeds slechter ging ipv afwachten totdat je uit je huis gezet wordt?

Hoe dan ook, toch een 3.5, met name voor het zoontje die erg goed acteerde.

Laat me raden

VVD-er jij?

mooie film het einde eindigt eigenlijk wel een beetje slecht.

Prachtig mooie drama. Heb n traantje weggepinkt...

Hmmmm, laat ik maar meteen toegeven dat ik niet meer wist dat dit een Kerstfilm is.
Daardoor heb ik mij de eerste drie kwartier geweldig lopen ergeren aan het opgeklopte sentiment en de enerverende soundtrack vol muzak & Kerstmuziek.

Vanaf minuut één loopt alles fout voor dit gezin: Frank wordt geschorst uit een belangrijke boksmatch en geeft er de brui aan, op de koop toe worden ze diezelfde dag nog uit hun huis gezet omdat de huur en andere rekeningen al véél te lang niet meer betaald werden.
Ze zien zich verplicht om aan te kloppen bij een opvangtehuis voor daklozen..

Aangezien dit zo plots op je afkomt zonder dat je een emotionele band hebt kunnen opbouwen met de personages liet het mij in het begin allemaal ijskoud.
Na drie kwartier ben ik dan door een andere bril beginnen kijken, namelijk die waar op staat: "Joepie, gezellig Kerstfilmpje kijken !!". Diegene waar op stond "Realistisch pakkend Drama" vloog terug in de kast

Wonderwel begon hij vanaf dan best goed te worden ! Doordat er volop werd gefocust op Frank en zijn stiefzoon op hun zoektocht naar werk, begin je met hen mee te leven en werd mijn gevoelige snaar toch nog geraakt. Zelfs de muziek klonk vanaf dan stukken beter, vreemd !

6,5/10.
Wat begint als een geforceerde tranentrekker gaat na 45 minuten geleidelijk aan over in een meeslepend "feel good" Drama. Kijk er naar met de intentie een Kerstfilm te zien te krijgen en dan valt hij nog héél goed mee, na dat enerverende begin wel te verstaan

Filmsite : http://www.wheregodlefthiss...

Zeer vermakelijke en ontroerende film die misschien toch meer potentie uitstraalt dan The Pursuit of Happynes

Het hele sfeertje wordt hier net even wat beter uit de doeken gedaan dan in The Pursuit of Happynes. De vader-zoon relatie wordt hier iets afstandelijker neergezet, terwijl Will Smith een hele sterke, liefkozende band toonde. Of ik dat minder vind? Zeer zeker niet, want ik had hier het gevoel dat vader en zoon meer 'samen' deden. Ze gingen echt samen op zoek naar werk en je zag dat ze er beide echt mee zaten. Ook meen ik dat het hier niet om één personage draaide, maar dat het echt de hele familie aanging en dan met name de vader en het zoontje.

Het kwam de eerste drie kwartier allemaal niet zo overtuigend op mij over. De eerste klappen kwamen al vrij snel terwijl je nog niet echt een band met de personages had opgebouwd. Beetje jammer.
Ze hadden denk ik toch eerst met nog wat goede momenten kunnen beginnen voordat alle tumult zou beginnen.

Maar daarna komen de grauwe momenten, gepaard met emotionele momenten opdraven. En vanaf dat moment weet de film echt te scoren en blijft het verder ook echt aanslaan bij het publiek.

Absoluut hoogtepunt van de film vond ik toch wel het moment dat vader ging bedelen, even later bijgestaan door zijn zoontje na een ruzie. Mistte alleen wel een stuk muziek eronder.

Dan nog even het einde. Of dit een goed einde is? Op zich wel aangezien vader toch wel even "I love you" 'zegt'. Bovendien voelde het einde van The Pursuit of Happynes toch wel wat meer hollywoods aan. Weet dat dat gebasseerd is op een waargebeurd verhaal, maar toch.

Goede film die even op gang moet komen, maar je dan toch echt de hele tijd weet te boeien. Vond hem al met al misschien nog iets beter dan eerder genoemde film.