Gloria Mundi (1976)

Er bestaan er schijnbaar 2 van : versies van gloria mundi...in 2005 kwam een gerestaureerde uit waarvan de speelduur 95 minuten bedraagt en schijnbaar met wat wijzigingen in de montage. Ik weet niet wat de oorspronkelijke speelduur was, bijna niemand heeft die versie trouwens gezien omdat de Parijse bioscoop waar hij even draaide een bom kreeg toegezonden ! Toepasselijk wel.
Het betreft hier een combi van een auteursfilm en tortureporn, al zal dit voor tortureporn buffs wat te auteuristisch zijn, en misschien ook omgekeerd. De film gaat niet zozeer over de regisseur- wiens einde ook dat van de film is- Hamdias, die we nooit zien maar wel horen, maar over zijn eega Karlatos *( die jullie ook kennen uit zombi 2 en murderock ) die de protagoniste moet worden in Hamdias' film over de oorlog in Algerije en de daar gepractizeerde tortuur. Hamdias gelooft heilig in method acting : het is dus de bedoeling dat Karlatos zichzelf enthousiast foltert. Wel : dat doet ze ook !
De film gaat langzaam in de realiteit over als blijkt dat Karlatos- zichzelf kwellend in een verrotte gribus- continu in de gaten wordt gehouden door een schimmige paramilitaire organisatie, schijnbaar een soort OAS spin-off.
De realiteit gaat weer over in film als blijkt dat het project van Hamdias al gedeeltelijk klaar is, en wij een projectie ervan bijwonen in een typisch rive gauche appartement incl. typische plaatselijke intellectuelenfauna. Wat volgt is een kwartiertje bizarre tortureporn. Wat dat bizarre betreft : u ziet op de still een net geopend bierflesje waarvan de inhoud lekker opspuit, wat u niet heeft gezien is dat hiervoor Karlatos een dansje maakte met die fles in haar kut en hem al dansend openkreeg ! . Zou ze dit aan Fulci verteld hebben ?
De strekking van de film is duidelijk en die is ook extreem gedateerd, we zitten hier in een volle post 68 kater, de revolutionairen zijn dood, wanhopig of square geworden. Vooral die laatste categorie krijgt er van Papatakis van langs, ik moest wel lachen om dat radical chic stelletje, vooral om die- duidelijk ook komisch bedoelde- psychiater.
Visueel extreem somber vooral dankzij de setting, opvallend is dat tijdens de laatste tortureporn sequentie we opeens op long shots van bovenaf worden getracteerd. De bewering dat de regisseur bij de restauratie digitale effecten zou hebben toegevoegd leek me eerst krankzinnig maar bleek te kloppen : let u op de "fallofoor ' ( sic ).
Score was goed, Karlatos zingt zelf de titlesong met de toepasselijke titel tortura.
Is bij mijn weten slechts in IT met bijhorende dubbing uitgebracht.

* : Papatakis was ook irl. getrouwd met Karlatos.

Zit wellicht ergens tussen L'Aveu (1970) en Pentimento (1979) in, maar dan weer met een heel Italiaanse sensibiliteit gemaakt... misschien iets wat Alberto Cavallone gemaakt had kunnen hebben...

Als hier vooral Fulci fans op af zouden komen, dan worden die vast niet blij. Ik zag ook een 95/99 minuten versie; degene die verkrijgbaar is. Er was één scene waar duidelijk in geknipt was, maar voor de rest voelt de film wel compleet aan, maakt het zijn point en sleept het zich niet voort.