Umi no Futa (2015)

Ijsjes.

Wie Megane gezien heeft, kent het fenomeen "shaved ice" al. Geen idee of het ook daadwerkelijk lekker is, maar als je het die Japanners zo smaakvol ziet eten dan krijg je er meteen zelf zin in. Zou het toch graag een keertje willen proberen.

Umi no Futa is een Japans eilandfilmpje. Zoals er wel meer zijn. Meisje keert terug naar haar geboortedorpje. Groene bergen, oceaan (umi) en met de wens om een klein shaved ice winkeltje te beginnen (food porn). Je kan de bekende elementen zo afstrepen, het enige wat mist is ergens een klasje met sympathieke leraar.

In de plaats komt een tweede meisje, die na de dood bij de ouders van Maki intrekt en wat meehelpt in haar winkeltje. De band tussen de twee is aandoenlijk, de setting doet de rest. Het drama is klein, het tempo best traag, de speelduur voor een keertje redelijk beperkt.

Het enige wat mist zijn die écht uitzonderlijke momenten. Acteerwerk is van een hoog niveau, maar het audiovisuele is vooral solide, zonder echte uitschieters. Niet zo heel verwonderlijk misschien, regisseur Toyoshima staat nu niet bekend om z'n subtiele dramas met visuele bravoure, maar hij brengt het er uiteindelijk toch best goed vanaf. Fijn dramatje, voor de liefhebber van het rustig kabbeld eilandgevoel.

3.5*

Klein drama over twee jonge vrouwen, die gehinderd door herinneringen hun leven proberen te herbronnen in een langzaamaan uitstervend kustdorpje. De mooie beelden slagen er amper in de gebrekkige inhoud te verdoezelen. Een lief filmpje; dat wel.