L'Uomo Che Ama (2008)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor een gay film met Bellucci ? Ja, dat lezen jullie goed: deze film is volstrekt gay , ondanks haar aanwezigheid.

We volgen hier de wederwaardigheden van de slapeloze slaappillenverkoper Roberto-Favino in Turijn, die gay is zonder het te weten en na zijn breuk met Rappoport begint te gillen als een bakvisje dat een week over tijd is. Dit brengt ons dan na 40 minuten naar een grote flashback die begint met een Bellucci onder de douche en aan de hand van de relatie Fano-Bellucci duidelijk moet maken waarom de relatie Fano-Rappoport stuk ging.

De eigenlijke held in deze gay film is echter Roberto's broer Carlo, een ontzettende pisnicht in wie wij een relationeel rolmodel moeten zien, let ook op de knullige medische metaforiek rondom deze hartpatient. We worden dankzij hem getracteerd op de briljantste coming out scene uit de gayfilmgeschiedenis:

fag: ik ben gay......

fag z'n moeder: ...... iemand nog koffie ? .

Goed, inhoudelijk dus nogal knullig en onbedoeld komisch, cinematografisch wel ok met sfeerbeelden van Turijn des nachts( bijna alle in Turijn gesette films spelen vrijwel geheel des nachts, bedenk ik nu ), een te nadrukkelijke cameravoering met permanent ingezoem, en als gebruikelijk weer slecht geacteerd door Bellucci, die er ook niet jonger op wordt (En dan hebben jullie die film van Garrel nog niet gezien waar ze al op een kamerolifantje begint te lijken ).

Voor de diehard community members.