Kiru (2008)

De katana staat absoluut centraal in deze omnibus, grappig hoe hij in elk segment op een andere manier gebruikt word.

"Kiriko" - Takanori Tsujimoto

Een doorsnee hack 'n slasher met wraak als hoofdthema, eigenlijk niet veel meer over te melden... 2,5*

"The Children's Samurai" - Kenta Fukasaku

Kenta Fukasaku is iemand die me in het verleden erg teleur heeft gesteld met slechte vervolg van BR. Het blijkt dat hij wel degelijk in staat is om een leuke en originele film neer te zetten.

Een stomme en in zwart-wit geschoten "Classic Samurai" flick (one hit - one kill, gebruik maken van de zon om je tegenstander te verblinden etc.) met KINDEREN in de hoofdrollen. Ook erg grappig was de bijrol van Jo Odagiri tussen al de basisscholieren. 4*

"The Firing Range" - Makoto Tahara

Erg leuk ook deze, typische Japanse B-film scene. Slechte maar passende CGI. Kan er niet veel meer over vertellen, anders verraad ik meteen het hele segment. 3,5*

"Assault Girl 2" - Mamoru Oshii

De gene waar ik het meest van verwacht had. Hij maakte aan de ene kant wel wat van mijn hoge verwachtingen waar. Erg mooi kleurgebruik en de shots van flora en fauna vond ik ook zeer geslaagd.

Maar aan de andere kant duurde het gewoon veel te kort, ik had er de hele zit op gewacht en na een paar minuten was het weer voorbij, het leken wel seconden. Ook vond ik dat de protagonist zich niet goed genoeg inleefde in haar rol, jammer.

Ik kijk in ieder geval erg uit naar Oshii's vervolg Assault Girls! 3*

Al met al wel een aanrader, 3,5

Zeer wisselend.

En inderdaad, de regisseurs nemen het niet al te nauw met het concept. Jammer, want het is eigenlijk enkel Oshii die ons echt een finale scene serveert. Nu is hij ook wel een traagfilmers, dus heeft hij het iets makkelijker dan de rest, maar toch ...

Eerste filmpje kent enkel wat leuke editing als de gevechten in volle gang zijn. Daarbuiten is het redelijk pover. Ideetje met het einde is nog wel grappig, maar pover geschoten en goedkoop uitgewerkt. Ook allesbehavle een "eindscene" dit. Meer een kortfilm zonder middenstuk. 2.0*

Film van Fukasaku heeft het minst met het concept vandoen, maar is wel een positieve verrassing. Leuke visuele aankleding voorzien van een supergrappige dub. Helemaal niet serieus te nemen maar lekker vermakelijk en erg grappig. Na helemaal de dieperik in te gaan met BRII maakt hij steeds leukere dingen. 4.0*

Derde kortfilm is de minste van allemaal. Als je dit met Versusof Death Trance vergelijkt mag je er meteen bijzetten dat het dan wel door een compleet ongetalenteerd regisseur is neergezet. Visueel écht slecht en goedkoop, sfeer nihil en gewoon slaapverwekkend. Ideetje met de zwaarden was wel grappig. De film niet zo. 1.0*

Oshii's film is de beste (maar inderdaad geloof ik wel de kortste). Hij bewijst in ieder geval dat gebrek aan budget niet leidt tot lelijke films. Zeker niet het beste wat hij gedaan heeft, stukje met de schapen (ehhh) en de CG tank waren wat minder, maar het eindgevecht zag er erg goed en snappy uit. 4.0*

In z'n geheel 3*. Twee erg leuke, twee slechte. Had er zeker wat meer van verwacht. Vooral omdat het de bekende namen zijn die het waarmaken, terwijl zulke films net een ideaal podium zijn voor jong talent.

Kiru. Een concept met potentie. De vier regisseurs zijn hier echter inderdaad behoorlijk mee op de loop gegaan, want veel is er niet van terug te vinden.

Kiriko (Takanori Tsujimoto) is het soort moderne Japanse actiefilm dat zichzelf niet al te serieus neemt. We zien samuraizwaarden, over-the-top geweld en chirurgisch gemodificeerde personages. Het thema van Kiriko is het wreken van het onrecht dat twee zusjes wordt aangedaan. Dit soort films liggen mij doorgaans niet bijzonder, hoewel er uitzonderingen zijn. Bij dit segment vind ik dan ook de actie weinig bijzonder en juist een vredig, bovennatuurlijk moment het meest interessant.

The Children's Samurai (Kenta Fukasaku) is een soort stomme film. Bewegend beeld wordt afgewisseld met statische tekst, zoals je dat kent van vroeger. Ook de beeldkwaliteit is op die manier bewerkt en er wordt gebruik gemaakt van een sepia-filter. De film wordt volledig aan elkaar gesproken door een vrouwelijke voice-over (kwam af en toe heel komisch uit de hoek) die ook de stemmen van de personages vertegenwoordigd. Een geslaagd concept en een verhaaltje met een moraaltje.

Het derde segment, The Firing Range (Minoru Tahara). Een verhaal over een historisch zwaard dat na eeuwen terug wordt gevonden en over magische krachten blijkt te beschikken. Wanneer je het zwaard aanraakt verander je in een moordzuchtig persoon met cyborg laserogen. Dit klinkt net zo belachelijk als dat de uitwerking ook was. Het slechtste deel uit de omnibus.

Assault Girl 2 stijgt ver uit boven de rest. Het ziet er allemaal zeer fraai uit. Een aards landschap met een onaardse lichtval. Erg mooi kleurgebruik. Ook de personages blijken van een bovennatuurlijke afkomst te zijn en zijn tof vormgegeven. De raakvlakken met Avalon zijn hier nog niet heel duidelijk zichtbaar, en worden pas onthuld in Assault Girls (2009).

Een niet helemaal geslaagde omnibus. Met The Firing Range als slechtse segment, op de voet gevolgd door Kiriko, The Children's Samurai als leuke bovengemiddelde verrassing en Assault Girls 2 als topper, kom ik op een gemiddeld eindoordeel van drie sterren.