The Tender Hook (2008)

Saai, saai, dodelijk saai. En waar die leeftijdsgrens van 16 jaar opslaat....

Erg sombere(ik geloof niet dat ik ook maar iemand heb zien glimlachen in de ruim anderhalf uur dat dit duurt) en langdradige film noir. Zwak script, waarin veel te weinig gebeurt, en de ontknoping zie je ver van te voren aankomen. Regisseur Ogilvie weet niet goed of hij nou een gelikte misdaadfilm of een sfeerportret van Sydney in de jaren twintig wil maken, en schiet daardoor op beide fronten ernstig te kort. Acteerwerk is ook niet best. Byrne kan best wel wat, maar is te muizig om te overtuigen als een sterke femme fatale. Weaving is normaal altijd goed in een bijrol, maar hier in de hoofdrol gaat zijn gestileerde, deftige acteerstijl tegen hem werken en zet hij een vermeende topcrimineel neer waar je geen moment echt bang van kan worden. Toch wel één van de slechtste films uit Australië die ik de laatste jaren heb mogen aanschouwen. Overslaan.

Redelijke misdaadfilm gesitueerd in de jaren 20 van de vorige eeuw in Australië. Jazz is duidelijk hip, net als maatpakken en afschuwelijke kapsels. Diplomatiek zou je kunnen zeggen: Je moet ervan houden.

Erg genoeg is de muziek, de sfeer en vooruit het acteerwerk nog een van de belangrijkste aanbevelingen om deze film te bekijken. Rose Byrne en Hugo Weaving doen het in ieder geval niet verkeerd maar kunnen niet verhullen dat het scenario van cliches aan elkaar hangt.

De verveling ligt eigenlijk de hele film op de loer om in pakweg het laatste kwartier helemaal de overhand te nemen en dat lijkt me toch zeker niet de bedoeling van een misdaadfilm.

De hoofdrolspelers verdienen beter

Matig.

Een niemendalletje met enige allure, al begreep ik niet waarom die authentieke beelden er tussendoor moesten. Toch was de aankleding en de sfeer zeer aangenaam, evenals het acteer- en camera-werk, met soms zelf een spitsvondigheid. Kortom, een meer dan bezienswaardige film.