Gaeulro (2006)

Drama, romantiek en natuurschoon vullen elkaar aan in deze film, die je uiteindelijk met een goed gevoel achterlaat in weerwil van de intens gevoelde tragedie, die het centrale thema vormt. Wat begint als een aanstekelijke romcom, komt abrupt tot stilstand wanneer het noodlot toeslaat.

Het knap geconstrueerde script pakt de draad jaren later weer op en zorgt te midden van prachtige natuurbeelden uiteindelijk voor zoiets als een verlossing.

Een warme film, die ik van harte kan aanbevelen aan liefhebbers van drama en romantiek.

P.S. De ramp, die in de film een cruciale rol speelt, heeft zich daadwerkelijk voltrokken in Seoul in de zomer van 1995.

Bedankt BBarbie maar weer.

Zelfs al keek ik hem uiteindelijk via Youtube in het volledig Koreaans en niet via de weg die jij mij liet zien.

Taal is nog steeds universeel en strekt zich uit, dwars door alle mogelijke moeilijke (taal)grenzen heen.

Ik heb dan ook weer genoten, al verstond ik er dus geen bal van.

Ik liep afgelopen mei werkelijk door Seoul te banjeren en sinds die tijd is het een feest van herkenning als ik een Koreaanse film zie.

Ooit zag ik het WTC instorten, door ene Oliver Stone en ik dacht toen: Dat is zo niet mijn soort film.

Maar dit komt veel meer aan.

Wellicht omdat ik, (ook al kijk ik over het algemeen genomen redelijk veel Amerikaanse films), toch minder heb met de mentaliteit van dat continent..

Hoe dan ook, pang.

De beelden zijn schokkend en tegelijkertijd heeft het een schoonheid in zich waar ik tot aan mijn dood over kan blijven nadenken. De menselijke hand en al onze fouten.