Tabú (1966)

Er bestaan er meerdere van : films die Tabu heten...dit is niet meteen de gekendste of beste zou ik zeggen, maar voor liefhebbers van B vintage spul is deze knullige gezinsprent bij vlagen nog wel te genieten- zijns ondanks bijna.

Aanknopend bij de Bountytraditie allicht en de hele stille zuidzee campcanon, zij het in feite integraal opgenomen aan... de costa del sol en de costa blanca. Ach ja, in november doen we het al voor strand en palmbomen. Al was een beetje charismatische protagonist geen overbodige luxe geweest, helaas moeten we het doen met de overjarige Philbrook, gesjeesde B acteur uit de USA die het dan maar probeerde in dit soort euro C films . Interessanter uiteraard is heldin Seyn , tropische verrassing die hier rond mag huppelen in voor die tijd en plaats weinig verhullende semi Polynesische beachwear en in Fa commercial style mag rollebollen over het strand met...de ouwe Philbrook. Typisch voor die tijd natuurlijk, een held met 100 jaar jongere chick. Als bad guy hebben we Moran , opgemaakt als Connery in YOLT, die blijkbaar een sinistere orientaalse schurk moet voorstellen.

Het eiland waar we verblijven in den beginne en waar Philbrook is aangespoeld als - verrassend- drankverslaafde en door liefdesverdriet geteisterde, gesjeesde zeebonk wordt niet met name genoemd, wat doet het er ook toe. Later belanden we op zgn. Samoa ( welk ? ) waar dan de titel soort van verklaard wordt en we worden vergast op wat hilarisch dommige, voor sommigen ongetwijfeld rassistiese couleur locale met Spanjoolsen die zich verkleden als semi Tahitiaanse bountygirls en de gekende dansjes uitvoeren.

Pure camp dus, nog versterkt door het optreden van een macho priester die Philbrook op het rechte pad poogt te brengen door hem op de bek te slaan, en een koddige Bassie en Adriaan style rogue gallery aangevoerd door Moran,zoals gezegd. En zelfs een jaren 30 achtige komische flic op het eind.

Volstrekt belachelijk allemaal, maar het betreft hier duidelijk een vintage familiefilm met de charme uit vervlogen tijden die daar - nu- bij hoort. Het buitenissige kleurgebruik versterkt die feel nog, begeleid door een semi- Hawaiaanse score.

Het verhaal is verder simpel: Yawata Seyn spoelt- letterlijk- als een soort zeemeermin aan op eiland, wordt opgepikt door Philbrook, biedt hem aan zijn sexslaaf te worden, wordt ongelofelijk genoeg afgewezen, treft haar ouwe vlam Moran die haar eerder als sexslavin hield weer, steekt hem overhoop en denkt dat ze hem vermoord heeft, vlucht dan met Philbrook * naar Samoa op de vlucht voor de flikken en Moran, die inmiddels herrezen is. Maar uiteindelijk komt alles goed.

Vooral de moeite vanwege Seyn- helaas nooit verder gekomen dan bijrollen in C eurocult- als geslaagd multicultiproduct, en de algehele onnozelheid van het geheel. Pure retrocampappeal dus, maar objectief gesproken rubbish.

Deze prent moet door velen gezien zijn op het nachtfernsehen als "Die Jungrauen von Samoa " . Waarom zie ik dan geen stemmen ? Zijn die verwijderd ? WTF

*: heeft hier de intertextuele naam "Bill Harrigan "meegekregen- lachen hè ?