Autumn Lights (2016)

Klinkt goed.

Ja, maar dat is het niet. De titel is al net zo vaag als de film. Allemaal een beetje te diepzinnig voor mij. Dreigende wolkenluchten, overweldigende natuur van IJsland, een fotograaf die door z'n vriendin is verlaten, een lijk op het strand, een mysterieus echtpaar. Nou, dan heb je toch ingrediënten genoeg voor een onderhoudende film zou je zo denken. Maar dat wordt het niet. Deze film komt niet van de grond. Zoals ook de zich aandienende liefdesrelaties niet van de grond komen.

Er zit wel een soort dreiging in de lucht. Zeker als de inspecteur van politie wil dat de hoofdpersoon het land niet verlaat. Maar met die vermoedelijke moord of zelfmoord wordt verder niets meer gedaan. De fotograaf wordt verliefd op de Italiaanse vrouw van het echtpaar. Veel diepzinnige gesprekken, maar of er nu wel of niet iets tussen die twee gebeurt moeten we maar raden. Vaag dus, zoals ik al zei. Maar de fotografie van IJsland is prachtig. Evenals de score.

Guy Kent speelt de fotograaf. Zo'n half ongeschoren type, zo weggelopen uit de Red Shoe Diaries. Hou ik niet van. De Italiaanse schone hier is Marta Gastini. Ze heeft een pruilmondje en een lelijke neus, waar ik me gaandeweg vreselijk aan begon te ergeren. Zag dat gauke deze film ook pas gezien heeft. Jammer dat hij ons niet meer wil vertellen wat hij er van vond.

Wat een ellende. Slechte acteurs, slechte dialogen, saaie interieurs, mislukte erotiek, wat wil je nog meer? Na een paar doorstartjes uiteindelijke na 30 minuten opgegeven. De trailer is spannender.