Ghosthunters (2016)

Een nieuwe horror van The Asylum. Van de regisseur van Necromentia!

Vind Necromentia geweldig, maar de rest van z'n oeuvre... Het lijkt niet veel goeds

Aardige film. Mooie (schrik-)effecten en leuke wending.

Niks aparts, maar kijkt lekker weg.

Aardige horror, die met elementen als een vervallen oud huis en een spokenjacht op de ouderwetse griezeltraditie mikt. En dat lukt tot op zekere hoogte behoorlijk goed.

Er zijn de nodige jumpscares. Er zijn creepy geluidseffecten. Daarbij zorgt het decor van het hokkige huis met beperkte speelruimte en schaduwrijke lichtval voor de nodige claustrofobie en paranoia en dus voor spanning.

Het geheel is met mooie sfeervolle shots en vanuit wisselende invalshoeken gefilmd. Een overtuigende trukendoos die de creepiness verstevigt, wat mij betreft.

Hoe jammer dat de apotheose dan helaas erg tegenvalt. Het moment dat dingen op hun plaats vallen, is het moment dat spanning, suspense en schrik stoppen. Een behoorlijke afknapper, die mij desondanks stevig deed schrikken, maar dan meer zoals een onverwachte koude douche dat doet. Niet prettig.

Oké, vreemd dat een prima als regisseur Pearry Reginald Teo toch steeds weer verzeild raakt in dit soort producties? Ditmaal een film voor de filmmaatschappij 'The Asylum', die bekend staan om hun mockbusters. Hier haken ze in op de één na laatste Ghostbusters. En zo erg was dit nog niet eens! Sterker ik durf zelfs te beweren dat dit een stuk beter was dan dat Feig-vehikel! (ook niet zo heel moeilijk)

Oké dit MacGyver-team heeft een speciale bril om spoken te zien, heeft/maakt een machine om geesten te vangen en ze vervolgens om te zetten in ectoplasma (alleen niet fluorescerend groen). En hum, ze hebben een binaire ding waarmee ze ectoplasma in een ​​stem kunnen omzetten?

De regisseur doe nog wat hij kan om er enigszins iets van te maken. Het is dan ook zijn verdiensten dat deze film nog relatief effectieve horror en sfeer levert. Door middel van een plotselinge openingsscène van een moord op een moeder en haar dochter door een geheel in het zwart gemaskerde seriemoordenaar bekend als de 'Nightstalker' vallen we middenin deze film. In eerste instantie lijkt die moordenaar ook maar een McGuffin, maar later keert hij toch terug en heeft enkele van de meest fijne en sfeervolle scènes van de film.

De kracht lig dan ook bij die reeks flashback-achtige, nachtmerrie-momenten en een paar aardige jump-scares. Verder werd er gefilmd op maar één locatie om zo wat geld te kunnen besparen en de cast was wisselend van kunde, maar gelukkig nog wel toereikend. Echter, zodra de film zijn derde act wil onthullen en probeert de puzzelstukjes een plaatsje te geven om de voorgaande gebeurtenissen en motivaties uit te leggen, brokkelt veel van de logica van de hele film af. En schenkt het net iets te weinig voldoening.

Tja,wat zal ik er van zeggen.Het begon heel leuk (een half punt voor het hele coole masker,vond ik).Daarna bleef het heel lang saai.Ze hebben teveel naar Ghostbusters gekeken.En het einde was wel weer oké.Anderhalve punt en een half voor het hele coole masker,zoals ik al zei