Las Vampiras (1969)

Er bestaan er liefst 5 van- en geen 3 zoals ik geloof ik ooit beweerde : chicanotrash films met niemand minder dan John Carradine, weinig kieskeurig in zijn nadagen schijnbaar.

Hier bereikt hij een wel erg triest dieptepunt : hij speelt de eerste downie vampier uit de filmgeschiedenis, ene Branos, leermeester van Dracula- die hier itt wat boven wordt gesuggereerd niet optreedt- maar schijnbaar door een staakschampsteek in het brein verworden tot een retard die in een kooitje wordt gehouden door usurpatrice Veria, zonder toevoer van vers maagdenbloed zodat hij zeer langzaam volkomen wegteert...alleen een pact met Aura, bruid van Dracula in haar jonge jaren, kan hem misschien redden. Ik denk dat Carradine dit op een dieet van wit en bruin- ik bedoel geen brood- heeft gedraaid, want plaatsvervangende schaamte bekruipt de kijker.

En hoe past MM in dit verhaal ? Welnu: net als Santo stamt hij schijnbaar uit een geslacht van monsterverdelgers, zijn voorouders hebben het vampirisme in Meggiko uitgeroeid en nu zweren de bloedzuigers wraak... de held wordt bijgestaan door een journalist- Armendariz jr.- die is gestuit op een leeg vliegtuig van de "transsylvanian airlines" dat werd bestuurd door vleermuizen ! Zijn lieftallige vriendinnetje Monti lijkt hier trouwens op Sharon Tate.

Dat deze film voor serieuze horrorliefhebbers niet valt aan te bevelen lijkt me duidelijk, campliefhebbers echter zullen hier van genieten. Of wat dacht je van het in gifgroen gehulde vampieressenkoor dat werkelijk iedere keer als het in beeld komt vleermuisgefladder imiteert, de "Transsylvanian airlines " vondst , het satansoordeel met tweekamp, het recordaantal vleermuisaanvallen met vleermuizen die niet gebruikt zouden worden in sesamstraat wegens niet realistisch genoeg, enz. ja, heb hier behoorlijk om kunnen lachen. Gevat ook om de zwarte tegenstander van MM in de ring Blackman te noemen.

Als gebruikelijk is de opzettelijke humor geleverd door 2 coppers wat minder grappig, Carradine zoals gezegd eerder zielig.

De ffx komen dus uit de noughties ( van de 20e eeuw ), de score leek eerder op de jaren 50 bombast van Hammer.

LL aficionados beware : de LL sequenties zijn hier naar genrebegrippen zeer schaars.