Trade Winds (1938)

Een paar jaar voordat deze film tot stand kwam, reisde regisseur Tay Garnett door het verre Oosten en maakte daar met een camera-team, opnames.

Hij wilde jaren later iets met deze beelden gaan doen, en ging een samenwerking met de producent Walter Wanger aan, om een film te maken waarbij de beelden gebruikt konden worden.

De hoofdrolspeelster was gauw gevonden, het werd Wanger's echtgenote, de actrice Joan Bennett.

Dialogen werden geschreven door Dorothy Parker.

Voor de overige hoofdrollen werden Fredric March, Ralph Bellamy en Ann Sothern gecontracteerd.

De film werd een financieel succes.

Toen ik van een Amerikaanse vriend een DVD-tje ontving met deze film was ik benieuwd, maar de film werd een enorme tegenvaller.

Bijna alles is zwak in deze film, de dialogen, het verhaal en het belachelijke einde.

Ik ben een fan van de actrice Joan Bennett, vooral van haar jaren 40-werk.

Maar hier vind ik haar zwak.

Ze speelt een vrouw, die op de vlucht is voor de politie en achtervolgt word door verschillende mensen die de 100.000 Dollar willen opstrijken die door de politie is uitgelooft, voor diegene die haar aangeeft.

Op het begin van de film is ze nog blond (zoals we haar kennen uit de vele jaren 30 films waarin ze speelde) en later verft ze (om herkenning moeilijk te maken) haar haar zwart.

Deze transformatie leverde veel publiciteit op, omdat men vond dat ze veel op haar collega-actrice Hedy Lamarr ging lijken.

Zelf zie ik dat niet zo erg.

Bennett is veel te zwaar opgemaakt in deze film en dat vind ik gewoon niet mooi.

Ze speelt een vrouw zonder veel geld op de vlucht, toch zien we haar in elke nieuwe scene weer in een nieuwe schitterende creatie van (film)-modeontwerpster Irene rondlopen ...Erg onwaarschijnlijk allemaal.

Het allerzwakste in de film zijn de filmbeelden van de regisseur Tay Garnett, het ziet er allemaal erg amateuristisch uit en het is wel heel erg duidelijk dat de acteurs voor een filmdoek staan te spelen ipv dat ze echt op locatie zijn.

Ralph Bellamy speelt zo'n oen van een politieagent, dat je maar niet hoopt dat dit representatief is voor de Amerikaanse politie van toen.

Hij is niet grappig en slaat met zijn performance de plank mis.

Waarom dan toch twee sterren voor deze film?

Voor de uitstekende Ann Sothern!

Ann is geweldig als hysterische secretaresse met een hart van goud en door deze rol in "Trade Winds" kreeg ze een jaar later de hoofdrol in de zeer succesvolle filmreeks "Maisie" bij MGM, waarin ze bijna hetzelfde personage speelde als in deze film.

"Trade Winds" is dus alleen de moeite waard voor de Ann Sothern-fans..De rest van de filmfans kan deze film overslaan.