La Guerra Continua (1962)

Er bestaan er meerdere van : films waarin Jack Palance en Giovanni Ralli samen zijn te zien...il mercenario hoeft bij liefhebbers/ kenners geen introductie, al hebben ze nooit openlijk toegegeven dat ze vanwege Ralli die Corbucci prefereren boven andere. Helpen wij ze toch een handje bij dezen.

Dit is echter een veel mindere prent, niet geheel ten onrechte ook een stuk minder gekend. De regisseur doet al weinig goeds vermoeden : Savona die met doorgaans weinig succes B films in alle mogelijke genres in mekaar knutselde, hij schreef het zelf uit met Pirro. Lang zullen ze niet bezig zijn geweest met het bedenken van het verhaal: een verzameling wo 2 actioner cliché's, die later slechts afgezaagder zouden worden in de hoogtijdagen van het macaroni combat genre. Die moesten nog komen, begin jaren 60 echter was die oorlog eerder het domein geworden van de CAI en werd op kluchtige wijze een pacifistische boodschap verkondigd.

Hier hebben we echter een hybride : voor het nationale publiek zijn er wat toegevingen aan de heersende smaak via de figuur van gezellige dikkerd Lulli, die voor het comic relief zorgt als onderdeel van een groepje ontsnapte gevangenen / losers. Voor de internationale markt echter besloot men de zaken wat anders aan te pakken : Palance werd ingehuurd voor de gung ho attitude, en Giovanna voor...nou dat lijkt me duidelijk, zie de "originele " - zou het ? - poster. Proto sexploitation dus.

Het betreft hier een co- productie gemaakt met Amerikaans B markt geld, dus het tweede aspect is overheersend en gaandeweg moet de kluchtigheid plaats maken voor heroiek en melodrama. Maar om heel eerlijk te zijn: de bedoelde kluchtigheid is minder komisch dan de gewilde heroiek. Je kunt toch moeilijk serieus blijven als Palance de codenaam "Pinocchio " blijkt te voeren en relaxed een wijntje lurkt tussen de bosjes terwijl hij een dropping organiseert ! Om nog te zwijgen over de geheel intacte lijken in een...mijnenveld . De actie is sowieso tamelijk knullig, ook het slotgevecht al was dat marginaal iets beter dan het voorgaande.

We moeten het dan maar doen met enkele Giovanna momentjes : ze vertolkt hier een hoertje en laat dat ook duidelijk blijken, haar senhal is haar goddeloze , losse kledingstijl en we zien haar dan ook 2 keer schitteren in zwarte lingerie - hoogtepunten uit de film ! Zij het te spaarzame. Natuurlijk redeemed deze snol zich gaandeweg als ze de Liefde leert kennen via de Ware : nota bene Venantini, nog in zijn pre- cult periode waarin hij de gekendste pimp uit de genrecinema zou worden.

Behalve reeds genoemden nog o.a. Reggiani, totaal verspild echter in een bijrol , bijna genant. Waarschijnlijk bedoeld om de Franse markt te bedienen. En in de bijrollen Yugo's, dat is hun ook af te zien zoals het al even duidelijk te zien is dat deze prent daar werd geschoten en niet in IT.

De film kan nu nog slechts adequaat worden bekeken met de Engelse dubs, jammer want Palance heeft weinig text en kraamt sowieso nix zinnigs uit. Bizar dat hier niet op gestemd is, je kunt hem zelfs zien via de videodienst van IMDB ! Ik wil hier dan ook minstens 100 stemmen zien in 2014.