Inu to Watashi no 10 no Yakusoku (2008)

Inu to Watashi no 10 no Yakusoku is na Quill de tweede Japanse hondenfilm die ik zie, en bakken beter dan zijn Amerikaanse equivalenten.

Mier en mierzoete film over familie perikelen waar een hond als helende zalf dient. Soms zo over de top, maar altijd oprecht en af en toe écht raak. Verwerking, naastenliefde en vergiffenis en dat alles rondom de geschiedenis van een labrador. Mocht mijns inzien hier en daar wat ingetogener, subtieler en gestileerder, maar dat maakt niet dat er soms een traantje werd weggepinkt. Fijn klein filmpje weer dus.

Inderdaad mierzoet, en op sommige momenten duurde het iets te lang. Daarentegen zijn een aantal scenes echt prachtig en is het erg moeilijk om zelf ook niet een beetje geëmotioneerd te raken.

Goed gecast en een 'pure' film over het leven.

Voor mij is dit na Hachiko de tweede Japanse hondenfilm.

Laat dat sentimentele maar aan de Japanners over, ook hier zijn scheppen suiker toegevoegd om een mierzoet geheel te verkrijgen!Deze vliegt af en toe wel uit de bocht wat mij betreft (de wind bij de bruiloft, too much!)

Maar toch, ook zijn er hele mooie momenten. Zelf vond ik mooie momenten:
- vader die in de schoot van zijn zieke vrouw huilt
- het kwispelen van de stervende hond als Akari nog nèt op tijd binnenkomt.

Bovendien heb ik (of eigenlijk mijn ouders) twee katten gehad die 19 en 21 jaar oud zijn geworden. Hoewel dat zeer respectabele leeftijden waren, deed het toch pijn toen ze stierven! Iets wat de film wèl mooi belicht: huisdieren worden toch een beetje lid van je familie en kunnen vreugde brengen of pijn verzachten.

Dikke voldoende.

Film was goed te doen.

Zitten mooie momenten in de film, alleen had de regisseur wel wat meer tijd mogen nemen om de band tussen Akari en Socks goed in te laten werken. Op het einde zat ik uiteindelijk wel met een brok in me keel, maar de ervaring had nog sterker gekund.

Al met al zeker geen slechte film en kun je dus gerust kijken als het verhaal je aanspreekt.

3.0*

Melodramatische familiefilm over de (honds)trouwe band tussen een meisje en haar golden retriever, die als puppy in haar leven kwam. Het eerste deel van de film scoort bij mij hoger dan het vervolg waarin de focus meer komt te liggen op de relatie van de tienerdochter met haar vader. Een mooie film die je met een goed gevoel achterlaat.