Arigatô-san (1936)

Luchtige komedie tegen de achtergrond van een depressie. Speelt zich volledig op de weg af - mooie bergpassen die mijn motorhart sneller doen kloppen - en grotendeels in de bus. Aardige humor met conflicterende karakters, beetje tragiek, vrolijke muziek en veel goedgeluimde arigatos. Leuk tussendoortje, maar de de hoge scores hier en op imdb zie ik er niet in.

Daar kan ik helemaal inkomen. De grootste kwaliteiten zitten m in de landschappen en het vastleggen van het Japanse platteland. En voor een tijdsbeeld, waarin de moraal aan het verschuiven was. Qua reisbeeld zou je haast denken dat Shimizu zich heeft laten inspireren door A Man with the Movie Camera.

Verder doet het vooral denken aan John Ford's Stagecoach. Het is een beetje een plichtmatige verzameling karkaters, waardoor er natuurlijk inzichten ontstaan bij de kijker, tussen die verschillende moralen (dokters, plattelandsvolk, vrijgevochten dames, 'uitgehuwelijkte' dochters etc). Neemt niet weg dat er ook veel onuitgesproken blijft en Shimizu vooral vertrouwd op beelden en blikken. Vaak fraai gedaan.

Een opvallende upbeat toon door de hele film heen (dat was met de post WO II drama toch echt wel even anders). Niet wereldschokkend wat Shimizu hier laat zien, maar door zijn perfecte gevoel met het vastleggen van de landschappen en daarmee samenhangend de behoorlijk frivole filmstijl maken mij nieuwsgierig naar de rest van de box. Die op basis van wat ik hier zag niet beter getiteld had kunnen zijn dan "Travels with Hiroshi Shimizu".

Prachtige poster in plaats van die foto nu!

(ook bij andere Shimizu films zie ik)

Japanse DVD releases volgens mij (ik heb ze laatst geplaatst).

Echt schitterend. Vooral die van The Masseurs and a Woman

Mooie posters gebruikt regisseur Shimizu voor zijn films zeg

Ik geloof niet dat hij die gebruikt Ik neem toch aan dat die achteraf eens door iemand zijn ontworpen om op een DVD hoes te prijken.

Het leek al eeuwen geleden dat ik een Japanse film bekeken heb. De nieuwe Hiroshi Shimizu box van Eclipse moest daar maar eens verandering in brengen. Ik ben begonnen met Mr. Thank You. Het gaat over een ritje in de bus van Mr. Thank You (Hij zegt altijd bedankt als hij mag passeren). We leren wat over de mensen op de bus, we hebben wat romantiek en veel shots van Japanse bergen en dalen. Niet altijd even interessant, maar wel ontspannend en vrij aandoenlijk.

Jammer dat die Shimizu-boxen zo hemeltergend veel geld kosten, want iedere film van hem vind ik tot nog toe zeer vermakelijk.

Ook hier weer een lekker prentenboekje met leuke karakters en kleine verwikkelingen.

Een genot om naar te kijken.

Grappig Japans filmpje uit de jaren 30 dat ons in een busje binnenloodst en daarbij de inzittenden onder de loep neemt, hun menswaardige maar ook hun smalle kantjes. Erg plezierig is bijvoorbeeld de scene waarbij een drankje (ook al niet aan iedereen) wordt aangeboden en het mooi om zien is hoe een mens zich in eerste instantie niet graag bloot heeft en toch happig is, als er maar één..de eerste wil zijn.

En dan is er nog de erg populaire chauffeur. Wat vriendelijk zijn toch vermag al mag gezegd dat hij ook de fysiek meeheeft...

Een lekker, speels muziekje begeleidt het ganse gedoe.