Lucrèce Borgia (1953)

Wat zie ik?? nog geen stemmen voor deze klassieke semi-historiografische swashbuckler in technicolor van Christian-Jacque met Carol, Armendariz en een piepjonge Ronet ?
Het betreft hier trouwens geen remake van de vreemde Gance film met dezelfde naam , maar een typisch jaren 50 spektakelstukje dat voortburduurt op de gekende legendes rondom deze aristocratische variant op de tokkies, zoals die vandaag de dag nog tv-films vermag te inspireren.
Meteen in het begin wordt de toon gezet met Cesare -Armendariz die tijdens carnaval in Rome voor de lol gemaskerd een moord pleegt, terwijl een al even gemaskerde bevallige blondine Carol-Lucrezia- bij de pundits is Carol wellicht bekender als Brunette Lola Montes- ligt te dartelen met een vreemdeling tussen de ruines.
Guess what : die vreemdeling blijkt niemand minder dan haar aanstaande echtgenoot Aragon te zijn. Begin goed al goed zou je denken, maar zoals we uit de geschiedenisboekjes weten liep het allemaal wat anders en de arme Lucrezia blijft het slachtoffer van haar crimineel -psychopatische broer Cesare, een Armendariz die hier wat lijkt op Brian Blessed in Blackadder 1 en zijn zus slechts misbruikt als pion om zijn politieke dromen te verwezenlijken via huwelijkspolitiek.
De film heeft grotendeels een flashbackvorm waarin de heldin haar nieuwe echtgenoot verhaalt over haar talloze eerdere minnaars en echtgenoot Sforza, bijna allemaal om zeep geholpen door haar broer die verdrongen lust voor haar koestert, conform de legende. De laatste episodes tonen ons dan de gekende afloop van haar tweede huwelijk.
De leukste scène-vrij in het begin nog- is die waarin Cesare een drijfjacht op mensen organiseert en zijn sadisme de vrije loop laat. Itt bij Gance is Lucrezia hier echt de protagonist en niet Cesare, al is de invulling van haar rol gelijkend op die van Feuillière, bovendien mag Carol hier ook de roemruchte badscène copieren. Dominees, pastoors en andere perverten spraken schande van deze vuiligheid. Armendariz is vergeleken bij de Cesare van Gance nog vrij normaal, ook wordt hij niet terzijde gestaan door Machiavelli maar door beul Foa en een vermakelijk demonische dwerg. Ronet speelt hier een vd vroegere minnaars van Lucrezia en is bijna onherkenbaar. De paus krijgen we niet te zien, wel Howard Vernon als kardinaal.
Dit technicolor spektakel kan bogen op aardige set pieces, en deze studio productie doet een nobele poging om Rome anno 1500 te reconstrueren. Muziek was passend.
Vrij onderhoudende, vlotte, onbenullige onzin.