Lady Oscar (1979)

Jacques Demy regisseert in een Japanse productie. De film ziet er (natuurlijk weer) mooi uit en het verhaal is redelijk onderhoudend, maar blijft een vrij standaard kostuumfilm en heeft te lijden onder het matige acteerwerk.

Gebaseerd op de Japanse manga 'Rose of Versailles'

Oei, niet goed. Ik had al gehoord van dit personage en kende de anime. Ik verwachtte me eerder aan een avontuurlijk verhaal met allerlei intriges aan de vooravond van de Franse Revolutie. Niks daarvan. Lady Oscar heeft een hoog Sissi gehalte en de hoofdactrice overtuigt niet als "tomboy". Ze blijft te vrouwelijk. Er gebeurt weinig boeiends op die twee uren en de focus ligt vooral op de romantiek. Een matig kostuumdrama met weelderige pruiken, melige situaties en een opruiende sfeer die ver zoek is. Niet wat ik wilde. Klein rolletje voor Lambert Wilson als een soldaat die verklaart dat zijn zwaard opgeslokt geweest is door een vis en helemaal in het begin zie je een kindrolletje van Patsy Kensit in de rol van de 10 jarige Lady Oscar.

Een film die Jacques Demy geschoten heeft in opdracht/op vraag van de Japanse producent. Het gaat om een adaptatie van de Japanse manga The Rose of Versailles. Niet alleen het hoofdpersonage is vrouwelijk maar dat geldt ook voor de auteur van de manga, wat in het wereldje een zeldzaamheid was. In Japan en bij uitbreiding Azië was de film een hit - waar de manga overigens een klassieke status heeft - maar dat was het zeker niet in Europa. Voor mij ligt de film wel in de lijn van voorgaande films van Demy als Peau d’Ane en The Pied Piper. Dat ligt wellicht aan het kostuumkarakter met daaraan een soort sprookjesachtige kwaliteit toegevoegd omwille van de lotgevallen van Lady Oscar. Het spel met de genderrol draagt hier uiteraard aan bij.
De verhaallijn is onderhoudend met gekonkel en romantiek aan het Franse hof van de laat 18e eeuw. Met zijn speelduur van 2 uur en de redelijk talrijke karakters heeft het wel iets weg van een veredelde soap in het klimaat van een pre-revolutionair en naderhand revolutionair Frankrijk. De muziek van Michel Legrand is als altijd op een prima niveau en in het algemeen liggen de productionele kwaliteiten erg hoog. Het is genieten van de diverse scènes die geschoten zijn in het paleis van Versailles. De climax op het eind mag er zijn. Het wijkt overigens af van het originele einde in de manga waar zowel Lady Oscar als haar minnaar sterven. In de film sterft enkel Barry Stokes (als minnaar)