Silent Madness (1984)

Een vergeten slasher?

De regisseur wist volgens mij niet echt goed wat voor soort film hij wou maken. Een slasher of een decective verhaal. Het is een beetje een flauwe kruising tussen beide geworden. Jammer, want het begon allemaal heel aardig. Lekker sfeertje, wat verplichte slasheringredienten (paar borsten, slecht acteerwerk, steek- en slagwapens) maar daarna gebeurd er nog maar heel weinig, behalve dan dat we een psychiater achter de moordenaar aan zien gaan, terwijl ze continue wordt tegengewerkt door haar bazen. Pas tegen het eind vinden er weer meer moorden plaats, maar helaas zijn de moorden het ook allemaal net niet. Ik heb geen bloed gezien eigenlijk.

Toch vond ik het geen slechte film. Heb me eigenlijk gewoon de hele tijd vermaakt. Ik had er alleen nog veel meer van verwacht.

Hahahah, staat er nou 3-D op de poster? Ik ben wel nieuwschierig naar deze vergeten slasher.

Een gestoorde psychopaat word door een fout vrijgelaten uit het psychiatrische ziekenhuis. Psychiater Joan Gilmore heeft het echter in de gaten en reist naar de plek waar hij jaren geleden een bloedbad aanrichtte in de verwachting hem daar aan te treffen.
Deze film is meer een detective dan een slasher, want het grootste gedeelte van de film gaat over Gilmore die probeert uit te zoeken wat er verkeerd is gegaan bij haar werkgevers en waar de psychopaat zich bevind. Bij het einde is dat ook goed te zien, want dan krijgen we een echte detective conclusie waarin het motief van de dader besproken word.
De film is niet heel erg bijzonder, maar ik vond hem toch vermakelijk genoeg om hem met gemak uit te kijken. Zo komt er een lekker foute sheriff voorbij en vind ik het persoonlijk geen ramp om naar Belinda Montgomery te kijken. Ze is hier namelijk een heel knappe vrouw en acteert ook niet slecht.
De moorden vinden haast bloedeloos plaats. Ondanks dat er iemand on-screen doorboord word, is er haast geen bloed te zien. Dit maakt de film wel wat tam.
Er zitten hier en daar wel wat slasher ingrediënten in de film verweven, maar een echte slasher kan ik dit niet noemen.
Toch wel een redelijk vermakelijke film en naar mijn mening goed genoeg voor 2,5*.

Ik heb welgeteld 1 3D moment gezien in de hele film.

Is uit op blu ray bij Vinegar Syndrome

Mooie poster alvast. Trailer zegt me niet zo heel veel, vooralsnog.

In 3-D zelfs! Erg leuke slasher. Zag de film met een rood/blauw brilletje, iets wat de kleuren niet echt veel goed deed, maar de 3-D is erg leuk gedaan. En vaak beter dan 90% van de films die na Avatar de bioscopen overspoelden.

Het komt wat traag op gang, maar de verwikkelingen in de psychiatrische inrichting zijn best leuk en de curiositeit van de jaren 80 3-d, bieden voldoende afleiding. Tweede deel krijgen we veel en vooral leuke en originele kills, terwijl ook de dramatische ontwikkelingen zich opstapelen. Vond dit echt een leuke verrassing.

3,5

"Just because a goddamn broad is so good-looking, don't mean we all have to think with our d*cks!”

Verassend leuke maar vergeten jaren tachtig slasher is dit. Eigenlijk het eerste wat me opviel was een hele lelijke waas of gloed die over de film hing, had dit met dat 3D effect te maken? Het beeld is ook wat schokkend, en dat was toch wel tamelijk irritant hoor. Voor de rest inderdaad maar één echte “3D” effect, als je het zo al mocht noemen. Dat was wanneer Johns een bijl naar die meid gooide, vreselijk gemaakt maar wel heerlijk entertainend.

Het is allemaal niet héél bijzonder, de kills zijn vrij tam moet ik zeggen al heb ik best kunnen genieten van die kill met die boormachine zo rond het einde en daar laat de film toch wel echt zien de nodige potentie te hebben. Ook het begin is best leuk, al was het wat amateuristisch, de kills in dat blauwe busje vond ik toch wel geinig al was die sledgehammer kill wel echt heel slecht gefilmd waar ik erg om moest lachen.

Tja, wat kun je er voor de rest over vertellen? Het verhaal is prima maar, nergens wordt dat echt heel bijzonder wat er toch voor zorgt dat het middenstuk van de film wat in kakt, dat is het moment dat Joan achter Johns aan gaat en eigenlijk informatie over hem wil verschaffen maar, dat was na een tijdje ook wel allemaal leuk en aardig maar het boeide te weinig.

Toch is het wel een hele sfeervolle slasher film, die duidelijk nogal fanmade was. Er is wat naakt, niet al te veel wat misschien wel jammer is, en qua bloed mocht het ook wel wat extremer. De film is uiteindelijk nogal tam, toch zijn de kills leuk en zelfs vond ik sommige kills ook wel gewoon verfrissend, niet alles zie je heel veel vaker in andere films. De killer is prima, niet heel bijzonder overigens. En dat is eigenlijk wel iets waar de film totaal in hapert, het is over het algemeen geen overtuigende horrorfilm, toch zijn de eerste dertig minuten en de laatste dertig minuten sfeervol genoeg en ook lekker actievol. Dus ja, best een geinige horror voor tussendoor, alleen zijn de schoonheidsfoutjes toch wel de boosdoeners in deze film, waardoor ik er eigenlijk niet hoger op wil gaan stemmen.