Monique (1970)

In de jaren zeventig kwam de au pair in beeld. Voor de betere kringen dan. Kon mevrouw ook eens tijd steken in wat andere dingen dan in de kinderen. Het bracht de fantasie op gang van veel mannen over lekker rollebollen met de au pair als het zo uitkwam. Daar gaat het natuurlijk om in deze film. Monique is zo'n au pair. Geen jong en onervaren meisje maar een door de wol geverfde tante die zo mogelijk nog ouder is dan de vrouw des huizes. Dat is dan weer wat minder. Al ziet Sibylla Kay er best appetijtelijk uit.

Dat vind Bill ook en daar zijn huwelijk en sexleven nogal op dood spoor zit, duurt het niet lang tot Bill en de au pair tussen de lakens belanden. Tot zover is het allemaal nogal voorspelbaar. Maar het wordt pas aardig als ook Jean door de au pair wordt verleid. En vervolgens geeft deze 'partnerrui' ook een boost aan het seksleven van een echtpaar. En ze leefden nog lang en gelukkiug, zou je er aan kunnen toevoegen.

Lijkt misschien dat het iets heeft van een comedy. Maar dat is het geenszins. Het verhaal zit goed in elkaar en vooral de moeite die de vrouw heeft om zich door de au pair te laten verleiden wordt heel geloofwaardig gespeeld. Het hele gezinsgedoe trouwens ook. De twist op het eind mag er ook zijn, al is het misschien niet helemaal geloofwaardig. Verder is het heel ingetogen allemaal. De jaren zeventig waren tenslotte nog maar net begonnen. Dus veel bloot is er niet te zien. Pas tegen het eind een paar bote borsten. Maar de suggestie vergoedt veel in deze charmante en erg Britse film, die niet makkelijk te vinden is. Maar die zeker geen minuut verveelt.