Magnus (2016)

Van zero tot hero documentaire van de schaak"playboy" van nu. Van het begin af aan het is het een schattig joch, dat graag leert (heel veel fragmenten zijn intrinsiek herkenbaar) en later autistisch met schaken wordt. Hij wordt gedrilled, totdat hij op zeer jonge leeftijd honderdduizenden schaakcombinaties beheerst. Kasparov gaat eraan, Vladimir Kramnik en Anatoli Karpov bijten zich er op stuk, waarna hij het opneemt tegen het wandelende Indiaase computermainframe Viswanathan Anand. En uitmuntend verslaat (na een zeer, zeer beroerde start).

Alleen is er nooit het genieten, er is nooit het juichen (na het verslaan van de regerend wereldkampioen). Alles gebeurt in zichzelf gekeerd. Op het moment dat je daar bent en dat voor elkaar hebt gekregen moet je dat uiten anders gaat je dat op latere leeftijd parten spelen dat je er op die momenten niet ten volste van genoten hebt. In het begin is er sympathie voor de vader dat hij eigenschappen in zijn zoon herkent en benut, alleen wordt het daarna zeer sektarisch waarbij het joch tot midvolwassen leeftijd alleen met schaken bezig is. Hij is zeer oncomfortabel met sociale situatie's en sociale vaardigheden zijn beperkt tot een nulpunt. Dat is wreed, heel wreed en dat mag van de vader nooit goedgekeurd worden. Gelukkig is dat hedentendaage anders, en is Magnus modieus, vlot en gezond jong.

Degelijke docu, die wel duidelijk voor het grote publiek bedoeld is.

Ree houdt het allemaal relatief eenvoudig. Hij vertelt een simpel, maar goed opgebouwd chronologisch verhaal dat loopt van de kindertijd tot het eerste wereldkampioenschap. Wie Carlsen al kent hoeft geen grote verrassingen te verwachten, al waren de beelden uit zijn kindertijd en met zijn familie best leuk om te zien.

Enige minpuntje is dat de narratief die tijdens de Anand-Carlsen wedstrijd werd voorgesteld de dingen veel spannender maakten dan ze in werkelijkheid waren. Leek een beetje alsof Carlsen heel goed wegkwam met 2-2 tijdens de rustdag en na een relaxte dag met familie over Anand heen walste. In werkelijkheid kwam hij nooit echt in de problemen voor de rustdag en was het vooral Anand die matig speelde erna.

Al bij al vrij aardige docu voor wie Carlsen nog niet kent, anderen zullen hier niet veel mee missen. 3*.

Ik heb niks met schaken, al vind ik het wel een mooi spel, en ik kende Magnus niet, maar ik was wel benieuwd. Leuk om Magnus te zien opgroeien en zijn ontwikkelingen te volgen op schaakgebied. Hij lijkt mij een fijn en vriendelijk persoon en zijn familie komt hecht en steunend over. Mooi dat hij daar zoveel kracht uit haalt, al is het bij dit soort grote kindertalenten natuurlijk wel belangrijk om niet te veeleisend te zijn en niet over grenzen heen te gaan. Soms best spannend tijdens de wedstrijden. Vooral als je de uitslag nog niet kende, zoals ik. Ruim voldoende. 3,5*