Peur(s) du Noir (2007)

Fascinerende zwart-wit animatie uit Frankrijk. Uitermate grappig tot zeer spannend. De vijftiger/zestiger jaren stijl van de optiteling beloofde al heel wat. De animaties van de verhaaltjes + (hypnotiserende) inserts zijn allen onderscheidend. En dat maakt deze omnibusfilm tot iets zeer verfrissends. 2008 is het jaar van de Franse animatiefilm (zie ook Persepolis). Krijgt toch (zeer terecht) een bios-release in Belgie en Nederland, en niet door 'wij nasynchroniseren graag' A-Film, maar door BFD. Gaat het zien, en zegt het voort!

Viel me toch een beetje tegen. Verschillende verhaaltjes met elk een verschillende stijl werden na elkaar getoond, met één verhaal die er steeds doorheen liep. De meeste van de filmpjes waren mij te saai en te leeg, spraken me niet aan. Wel heel divers, van humor tot horror. Heel flauwe en 'makkelijke' humor naar mijns inzien en van horror ben ik niet een al te grote fan en daar was deze keer geen uitzondering op. 2*

Interessante collage animatie- en tekenstijlen die pas op het einde zijn naam echt eer aan doet.

3,5*

De ritmische en uiterst penetrante begingeneriek leek een fabuleuze voorbode te worden voor wat 'Peur(s) du Noir ' de kijker in het komende uur zou bieden, tot ontgoocheling ('Peur(s) du Noir' schepte niet minder dan hoge verwachtingen bij het bekijken van de trailer) zich gaandweg meer en meer op mijn gezicht vestigde. De animatie mag zich als uiteenlopend laten kenmerken (met Mattotti en McGuire voorop), maar doorgaans evenzeer als weinig vloeiend en weinig attractief, getuige de bijdrage van Charles Burns (inhoudelijk weliswaar interessant) en Marrie Caillou. De voornaamste kritiek gaat echter uit naar de mateloos irritante voice-over, die niet in staat is enige binding aan het geheel te geven, en de centrale thematiek. Laatstgenoemde komt onvoldoende tot uiting (op uitzondering van enkele excentrieke uitspattingen), en dat is wellicht te wijten aan een gebrek aan coherentie en raakvlakken tussen verscheidene segmenten, zowel verhaaltechnisch als visueel.

2*

Niet verwacht dat deze een bioscooprelease zou krijgen in NL. Erg van genoten op IFFR.

4*

..en alweer uit de bioscoop. Door die vervelende titel is hij ook nog eens lastig op te zoeken en zoeken op regisseur is ook niet zo gemakkelijk. Hier in Nijmegen flikten ze me weereens hetzelfde trucje, tijdens release is hij nergens te bekennen (zelfs niet in het 'verwachte' films overzicht) maar als ik erachter kom dat hij alsnog draait is hij na een weekje weer weg (terwijl de andere films nog een paar weekjes vrolijk doorgaan).

Bah bah bah bah bah.

Niet al-te-bijzondere film, waarin enkele tekenaars werden gevraagd om hun angsten te verbeelden. Met uitzondering van het verhaal van Charles Burns, deed het me niet veel.

2,5*

Tip voor de liefhebber: Aankomende vrijdag 27 juni draait deze film tijdens Yume Ichi Ya, de Focus Anime Nacht in Arnhem, zie voor meer info: http://yumeichiya.hyves.nl

Als horor is deze film nauwelijks te waarderen, weinig tot geen beangstigende momenten of shock effecten en ook geen bekruipende suspense. De beeldtaal van de zwart with animatie met desbetreffend licht donker spel is echter wel de moeite waard te meer omdat het een afstand creeert die meer bespiegelend is dan meeslepend. De verhalen lijken me het meeste aan inhoud winnen door dat de waarheid van angst meer in je eigen verbeelding afspeelt dan er buiten tewrijl het de gevaarlijke buitenwereld is die de de schaduw van de verbeelding over je werpt.

Voor veel animatie liefhebbers zal het beperkende en estetische zwart-wit te pover zijn om je in te leven in de animatie

toch 3 sterren omdat er originaliteit in de kunde en de verhalen zit.

Ach zomaar een bespiegeling.... ***

Vreemd, ik dacht dat ik hier al iets voor geschreven had. Nu is het te laat, ik kan me de film niet meer goed genoeg herinneren Maar in ieder geval een heel mooi geanimeerde (ondanks de schitterende films die ze in Japan maken, bevalt de Franse stijl van animatie me toch meer, zeker als de meer experimentele soort), boeiende en originele film. De film is niet zo zeer beangstigend of zo, maar de tekeningen zijn zo mooi dat dat voor mij genoeg was om de film de moeite waard te maken. En de verhaaltjes zijn ook niet slecht natuurlijk, al zijn er maar twee die ik me nog echt goed voor de geest kan halen.

Het eerste filmpje was wel aardig (Burns). Leuke eigen stijl, liep een beetje houterig maar het verhaaltje wist de aandacht er goed bij te houden.

Jammer is vervolgens het fragment dat zich in Japan afspeelt en ook qua stijl een soort anime-achtige ‘inkleuring’ erop nahoudt (Caillou/Slocombe). De letterlijk uit Big Ghost War (en ze zitten geloof ik ook in Miike’s remake ‘Big Spook War’) overgenomen figuren waren voor mij net even iets teveel van het goede. Spijtig dat deze animatoren hun mosterd ergens anders vandaan halen, zeker als je de kans krijgt een eigen artistieke invulling te geven bij een project als dit.

Ook de ‘tic-tac’-achtige intermezzo’s (Sciulli) kon ik niet zo waarderen en miste ik het idee achter Blutch stukje met de honden, al was het dansje van de Spaanse edelman wel grappig. Ergens iets teveel van het goede om twee fimpjes tussen de rest van de omnibus te knippen.

Als laatst het minimialistische filmpje van McGuire en Pirus, die af en toe wel leuk weten te spelen met zwart/wit contrasten, maar voor het merendeel niet overtuigen. Liep te traag, visueel te oninteressant.

Al met al een gemiste kans. Kwalitatief schiet het te kort. Animaties lopen gewoon niet zo vloeiend als dat je zou mogen verwachten anno 2007 en visueel is het allemaal vaak karig. De lagere productiemiddelen zullen dan ook mede de reden zijn dat alles monochroom gekleurd is. Wat rest is een artistieke invulling van het nacht gegeven, en daarin wist eigenlijk alleen Burns me een beetje te bekoren.

Peur(s) du Noir eergisteren in het filmhuis gezien. Ongeveer 1/5 van het doek werd gebruikt. Waarom de projecteur de film op widescreen projecteerde was voor mij een raadsel. Dit hoort gewoon cinemascope te zijn. Daarbij zat er ook nog een pauze in van 20 minuten en dat op een filmpje van nog geen 80 minuten.

De helft van de filmpjes waren geslaagd, twee ervan waren zware klote en die andere ging wel. Omdat het zwart/wit animatie is loop je de helft van de tijd te kloten met de witte ondertiteling. Af en toe heb ik gewoon maar naar de beelden gekeken. Waarom hebben ze er geen gele subs ondergedaan?

Om positief te eindigen de animatie opzich zag er uitstekend uit maar verwacht geen nieuwe Pixar film. Qua angst en schrikeffecten zit je ook wel goed. Geen verkeere film.

Ook bedoeld voor de geest, maar enkel voor het oog.

Al verpakt men de boel nog zo bijzonder, ik zit niet altijd te wachten op artistiek geneuzel. Al had de combi met tekenfilm-horror natuurlijk erg goed kunnen werken. Met name de verhaaltjes zijn niet sterk genoeg. Het eerste verhaaltje vond ik enigszins te pruimen.

Twee sterren, ondanks de mooie beelden.

Deze film ging ik met hoge verwachtingen in, want het verhaal klinkt erg interessant en de hoes ziet er ook veelbelovend uit.

Maar ik vond hem tegenvallen, vooral de animaties die op de man met de hond na allemaal iets te computer gemaakt waren.

De verhaaltjes gingen opzich nog wel, maar het moest beangstigend zijn en dat was het totaal niet.

Er zaten nog best goede stukjes in maar over het algemeen vind ik dit een slechte uitwerking van een goed idee.

Helemaal niet zo verkeerd,

Op de gok de dvd-uitgave heel goedkoop overgenomen en daarmee meteen m'n eerste franse animatie film achter de rug.

Vooral het eerste en het laatste verhaal waren de moeite waard, de stijl sprak me het meeste aan (ookal zijn ze allemaal zwart/wit lopen ze zeer uiteen) en het verhaal erachter was meer naar mijn smaak.

De rest was niet slecht maar wist me een stuk minder te boeien, wat wel constant het geval was is het fijne spel met licht/donker dat het geheel ontzettend sfeervol hield en daardoor toch de waarde hoog weet te houden.

Grappige stukken wisselen zich af met mooie stukken, die op hun beurt weer met sfeervolle (rustige) stukken worden afgewisselt.

Ben best verrast iig, dikke 3.5*

Hier komt weer erg duidelijk uit naar voren waarom ik zo'n liefhebber van animatie ben. Namelijk door de enorme variatie die je in tekenstijlen kunt leggen. Ook hier weer een paar schitterende dingen gezien.

Toch viel hij me verder best tegen, zeker voor een filmpje van 85 minuten was hij echt veel te langdradig. Vond verder de overgangen en 'rode draad' ook niet echt werken.

2*

Zoals Goldenskull al zegt zijn het interessantste hier de verschillende tekenstijlen. Alles is in zwart-wit, maar toch is de variatie groot. Vooral het spel met licht in het laatste filmpje is leuk. Niet alle filmpjes zijn even mooi, maar doordat ze kort duren maakt dat niet uit. Wel moet ik zeggen dat ik geen enkele stijl bloedmooi vond. Het verwachte wauw-moment bleef uit.

Wat Peur(s) du Noir pas echt tot een teleurstelling maakt is echter de suffe inhoud. Geen enkel verhaaltje vond ik werkelijk boeiend, laat staan eng. Het dieptepunt is het segment (dat ook nog eens steeds terugkeert) van Di Sciullo. Zelden zoiets vervelends gezien, waardoor ik iedere keer zuchte toen het weer terugkeerde. Hierin zien we enkele abstracte zwartwitbeelden, zonder duidelijk herkenbare vormen, terwijl een vrouwenstem haar angsten opnoemt (ze is bijvoorbeeld bang om als bourgoise gezien te worden, of middelmatig te zijn). Geen idee waarom iemand dacht waarom dit goed was, maar dit segment verdient niet meer dan een 0,5*. Hoogtepunten waren het Japanse verhaallijntje en het laatste segment. Het insektenplot was ook nog wel leuk, maar de animatie was daar spuuglelijk.

Het grootste probleem is toch dat het bij kijken naar mooie plaatjes kijkt. Het kruipt niet onder de huid. Een aantal animatoren laten hun kunstjes zien, maar je zou willen dat ze ook wat meer nagedacht hadden over wat ze lieten zien.

2,5*

Jammer genoeg kan ik het alleen maar eens zijn met Goldenskull en The One Ring. Echter wel leuk om een keer te zien. De verschillenede tekenstijlen waren echt geweldig!

Deze heb ik vorig jaar gezien op het STRP festival in Eindhoven als ik me niet vergis! Mooie film die ik nog wel eens wil herzien!

Jaren geleden eens aan begonnen en toen na segment 1 gestopt; tegenvallende (lees: houterige) animaties en verhaal (en eerlijk gezegd ook gebrek aan concentratie van mijn kant). Van de twee steeds terugkerende stukken beviel alleen die met de honden goed.

Een nieuwe kijkbeurt deed wonderen. Het terugkerende stuk met de neurotische gedachten van een Franse huisvrouw met de abstracte animaties werkte prima als afwisseling en verhaal 1 was beter te doen, omdat niet elke animatie nu eenmaal perfect vloeiend hóeft te zijn. Zo ook de legende van de Samurai (deel 2); leuke animaties met wat hoogtepuntjes erin.

Maar dan de '2e helft':

Verhaal '3' (krokodil)en '4' (man gevangen in huis) heb ik wegens verbluffende animaties ademloos uitgekeken, vooral nr. 3. De verhalen ervan an sich kon er ook aardig mee door, maar voor de hele film geldt dat die niet het meest interessante ingrediënt vormen.

Ambitieuze poging om even wat frisse wind te blazen in cinemaland, en dan in bijzonder op animatievlak, en op zich ook aardig gelukt. Peur(s) du Noir laat griezel en de artistiekere tekenpen samensmelten tot een markant geheel, en kruidt af met geweldig passende -en verfijnde- thrillermuziek. Verwacht geen fleurige kleuren of afgewerkte details, de rode draad van deze omnibus in verschillende trant is povere stilering.

De kwaliteit van de filmpjes is wissellend maar bereikt naar het einde toe hoog niveau, en ook de steeds wederkerende creep met zijn verschrikkelijke honden is erg geslaagd. Jammer van de flauwe kubusjes en cirkeltjes tussendoor, maar voor de rest een fraaie tractatie met intrigerende stukken. En al zeker een verademing tussen al dat Pixargeweld van tegenwoordig.

****

Bijzonder mooi stukje muziek bij de aftiteling, eigenlijk de volledige score is mooi. Helaas zijn de extra's niet ondertiteld waardoor ik er niet echt veel aan heb want op mijn Frans staat er iets teveel haar.

Best geslaagd.

Een aparte animatieomnibus vanuit het Franse land hier net ver vandaan. Deze Peur(s) du Noir stond al voor een aardige tijd op mijn kijklijst. Ik was echter niet in beschikking om de film ook daadwerkelijk te vinden, en recentelijk kon ik hem dan eindelijk wel vinden. Toen ook geen moment getwijfeld en de film gekeken.

De film bestaat uit verschillende tekenstijlen, ook niet gek gezien de film geregisseerd is door verschillende regisseurs. De stijlen variëren, maar hebben allemaal met elkaar gemeen dat het zwart-wit getekend is. Enkele verhaaltjes zijn geslaagd, enkele verhaaltjes wat minder. Toch zijn de meeste verhaaltjes wel geslaagd en dat zorgt voor een prettige kijkervaring.

In het algemeen blijven alle filmpjes wat vaag, de regisseurs gaan pretentieus te werk en willen in een zo kort mogelijke tijd zo veel mogelijk laten zien. Niet gek ook, gezien dat nodig is. Enkele stijlen zijn dan ook briljant, zeker het laatste animatiefilmpje is geweldig benut. Ook tussendoor zitten er wat sterke stukjes tussen qua sfeerschepping, zoals het vierde verhaaltje.

De andere verhaaltjes zijn gemakkelijk uit te kijken, maar kiezen te opzettelijk voor een vaag pad die vaak de ontknoping ruïneert. Een enkel verhaaltje, de derde om precies te zijn, kent zelfs een lelijke stijl om mee te animeren. Alsof het met een soort fotoshopprogramma was gedaan, maar dan met een gratis versie. Dat risico loop je altijd met anthologieën, en dus ook deze.

Verder prettig verrast met deze film, maar Frankrijk heeft me dan ook qua cinema maar zelden teleurgesteld. In het algemeen zijn de filmpjes sterk geanimeerd en kennen net aan genoeg sfeer om het als geheel kijkbaar te houden. Verder te onnodig vaag soms, maar creatief genoeg en bovendien ook met een prettig tempo aan de kijker gepresenteerd. Goed.