My Name Is Emily (2015)

Film begint en eindigt met heel wat bedenkingen over leven en dood, perspectieven en feiten maar is heel eenvoudig een wat ongewoon relaas over een vader-dochter-relatie.

Verwacht niet te veel begeestering, alleen af en toe een beetje tedere scène, maar ook enkele absurditeiten en ongerijmdheden (het gedrag van de oma bvb).

Sommigen gaan dit een road-movie noemen. Zag er geen horror in.

Een matige drama film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Goed beeld, geen HD aanwezig (Sudance)...

Redelijk geluid, geen Dolby Digital aanwezig...

Niet te moeite waard...

Misschien komt het doordat ik in een lichte sentimentele bui ben maar ik vond dit een erg ontroerende en mooie melancholische film. Een film over buitenstaanders die beetje bij beetje het geluk vinden dat ze verdienen.

De sfeer, de acteurs, de mooie beelden, het kleine verhaal. Het levert een aangrijpende film op die bijzonder sympathiek en herkenbaar is. Weet de film je te grijpen zoals dat bij mij het geval was dan is er geen weg meer terug, er zullen echter genoeg kijkers zijn die dat anders zien.

Voor mij is dit een van de verassingen die ik in de afgelopen tijd heb gezien. Een klein meesterwerk dat laat zien hoe mooi het leven kan zijn.

Wat al te nadrukkelijke feelgoodmovie. Film over rare mensen die rare dingen doen. Laat zich nog wel redelijk aanzien, maar geweldig word het nooit. Vooral als er getracht word wat diepzinnigheid aan het geheel toe te voegen, vliegt My Name is Emily enigszins uit de bocht. De beste momenten hier zijn die waarin het simpel en eenvoudig word gehouden. In Ierland zijn de afgelopen sterke films gemaakt maar deze halfslachtige poging moet men niet tot de allerbeste daarvan rekenen.