Crushed (2015)

Er zijn al een aantal Australische films die een onuitwisbare indruk op me hebben nagelaten. Zelfs zo’n impressie dat ik met de tijd een klein beetje fan ben geworden van filmcreaties afkomstig uit die contreien. Misschien is “Crushed” dan wel de eerste ontgoocheling. Niet omdat het een doodgewoon, ordinair moordmysterie is met alle bijhorende ontwikkelingen en noodzakelijke wendingen. Maar gewoonweg omdat datgene wat je nodig hebt voor een perfect speurdersverhaal simpelweg ontbrak. En dat is suspense, spanning en raadselachtigheid. Het was omzeggens nooit spannend en de uitkomst van het hele verhaal was gewoonweg voorspelbaar. Het enige wat misschien verrassend was, was het nogal gewelddadig en bloederig einde. Dat had ik inderdaad niet zien aankomen.

Ellia (Sarah Bishops) moet noodgedwongen terugkeren naar haar familie nadat ze het verschrikkelijke nieuws heeft gekregen dat haar vader overleden is. De eigenaar van een wijngaard in Australië heeft blijkbaar een redelijk zware wijnton op zijn knikker gekregen. Het gevolg is niet een hardnekkige kater, maar een dodelijke schedelbreuk. Ellia is sinds de dood van haar tweelingbroer met stille trom vertrokken en heeft sindsdien geen enkel contact gehad met de familie. Niet verwonderlijk dat de eerste contacten nogal koeltjes overkomen. Om niet te zeggen vijandig. Als dan ook nog eens blijkt dat er sprake is van moord, de moeder ondertussen al rotzooit met een nonkel in de Australische bushes en ze als verdachte wordt opgepakt, raakt Ellia verzeilt in een ingewikkeld raadsel.

Het positieve aan deze film is dat ze niet lang rond de pot draaien. Voor je het weet zit je te kijken naar een moordmysterie, een op zijn grondvesten daverende familiale dynastie, een nazinderend, onverklaard drama uit het verleden en een foutieve beslissing op gebied van milieu waardoor de omliggende landerijen zich nogal agressief opstellen ten aanzien van de familie. Inderdaad, ’t is een hele boterham. En toch is het een kwestie van logische eliminatie om diegene die de touwtjes in handen heeft te ontmaskeren. In “Crushed” wordt de simpele regel van de meeste moordmysteries aangehouden. Diegene die het meest verdacht overkomen, zijn meestal diegene die het uiteindelijk niet hebben gedaan. Bekijk dus maar de individuen die Ellia omringen en waar je het allerminst van verwacht. Bingo.

Ondanks de overdaad aan onderwerpen en het soms tegenvallend acteerwerk, waren er toch ook enkele goede kanten aan deze film. Beeldtechnisch was het uitstekend te noemen. En de ontknoping was verrassend brutaal met een ongezien aantal slachtoffers als resultaat. Meest opvallende en in mijn ogen excellente rol was weggelegd voor Remy Brand als de schuchtere en emotioneel gekwetste broer Zac. Het enige waar ik me over begon te ergeren is de hoeveelheid glazen wijn die werden geconsumeerd. Ik besef wel dat er de link is met een wijngaard, maar op een bepaald moment had ik het gevoel dat er niets anders te drinken viel daar. Ofwel is het klimaat daar zodanig dat men er constant dorst lijdt. En echt een meerwaarde was het ook niet. Buiten het feit dat ik me constant afvroeg of ze nu een drankprobleem had of niet. Ben je een liefhebber van een doorsnee detective verhaal, dat zich nu eens afspeelt in het land van de kangoeroes, dan is het wel de moeite om deze eens te bekijken.

2.5*